ก็ดูเหมือนคนใหญ่คนโต
กิริยาท่วงท่าทำให้คนรู้สึกได้ว่ามีอิทธิพลจริงๆ
โฮเวิร์ดตกตะลึงไปตั้งแต่เปิดประเด็นมาด้วยเรื่องนามบัตรแล้ว
แต่กับเรื่องนามบัตร เฉินชางก็ไม่ได้คลางแคลงเช่นกัน
เพราะอะไรนามบัตรของเสี้ยวรุ่นฟางต้องมีทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษน่ะหรือ
ถึงยังไงรัฐมนตรีเสี้ยวก็เดินทางไปทำงานต่างประเทศบ่อยๆ!
ติดต่อพูดคุยกับต่างชาติก็จำเป็นต้องแลกนามบัตรด้วย
แน่นอนว่านามบัตรนี้ค่อนข้างมีมูลค่า ไม่ใช่ของที่จะมอบให้ใครก็ได้
ดังนั้นในส่วนของเรื่องนามบัตรจึงไม่น่าแปลกใจเลย ทางเฉินชางเองยังมีเบอร์โทรของกษัตริย์อาหรับกับรองประธานาธิบดีฝรั่งเศสด้วยซ้ำ!
หลังจากพูดคุยกันอยู่สักพัก ความตั้งใจของโฮเวิร์ดแน่วแน่มาก
เขาตัดสินใจในทันที หวังว่าจะได้พบปะกับรัฐมนตรีเสี้ยวในอีกไม่นานนี้
อีกฝ่ายมีชั้นเชิงมาก ไม่ได้เอ่ยถึงเงื่อนไข เพียงพยักหน้ารับ “ได้ ผมจะจัดการให้!”
…
หลังจากแยกจากกันแล้ว โฮเวิร์ดมองเฉินชางอย่างค่อนข้างตื่นเต้น ยิ้มยิงฟันพลางเอ่ยว่า “เฉิน คุณคิดว่ายังไง แบบนี้คงสะดวกขึ้นมากเลยนะ!”
เฉินชางเพียงยิ้มแต่ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ
“เขาแสนดีขนาดที่จะยื่นโอกาสแบบนี้ให้คุณโดยไม่พูดอะไรเลยงั้นเหรอ”
โฮเวิร์ดกระซิบว่า “แน่นอนว่า
