ถูกต้อง!
เฉินชางยอมรับว่าเขามีส่วนที่อิจฉาอยู่ข้างใน!
ไม่เพียงเฉินชาง แม้แต่หมอคนอื่นๆ ที่มาราวน์วอร์ด เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนก็มีความคิดเดียวกันอย่างน่าประหลาด
แถม!
เฉินชางพนันว่า พวกเขาจะยืนอยู่ข้าง ‘พานจินเหลียน!’
พวกเขาหวังว่าในมือของพี่สาวมีสไตล์คนนี้จะถือถ้วยยาพิษอยู่จริงๆ
ถ้าเป็นสารหนู พวกเขาก็ไม่ถือสาจะเพิ่มอีกนิด!
เพื่อฆ่าหมาขโมยตัวนี้!
ถึงอย่างไรเหล่าหม่าก็ต่ำช้าเกินไป!
“ไอ้หยา ลวกผมแล้วเนี่ย!” หลังเหล่าหม่าถูกป้อนรังนกก็อดบ่นหญิงสาวไม่ได้
หญิงสาวหัวเราะก่อนหันตัวมามองเฉินชาง รู้ว่าหม่าเยว่ฮุยนี่แค่แสร้งโอเวอร์แสดงต่อหน้าคนอื่น!
แต่…ก็ไม่เป็นไร
หญิงสาวยิ้มอ่อนโยน ล้วงผ้าเช็ดหน้าแบรนด์จีวองชี่ออกมาเช็ดมุมปากเหล่าหม่า “ขอโทษที ไว้ฉันจะระวัง”
เหล่าหม่าเพลิดเพลินกับความรู้สึกนี้มาก
ความรู้สึกนี้ทำให้เขาพองโต!
เห็นเฉินชางมาแล้ว เขาก็ยิ้มบอก “นี่น้องชายผม เฉินชาง”
“เฉินชาง นี่พี่สะใภ้คุณ หลัวเล่อ”
เฉินชางรีบทักทาย “สวัสดีครับพี่สะใภ้ ผมเฉินชางครับ”
หลัวเล่อยิ้มน่ามองมาก!
เฉินชางไม่เคยเห็นพานจินเหลียน แต่คิดว่าต้องไม่น่ามองเท่าหลัวเล่อแน่นอน
เฉินชางไม่พอใจแล้ว
เจ้าหม่าเซอะซะนี่ ทำบุญอะไร
