เลย
ชายอายุสี่สิบกว่าปี ยังเปี่ยมกำลังวังชาแบบนี้ได้
เวลานี้ทุกคนจึงเข้าใจจุดเด่นของเหล่าหม่า เขาน่าจะค่อนข้างถึก
แต่เรื่องของเหล่าหม่าในครั้งนี้ทำให้ทุกคนเกิดความตื่นตัวขึ้นมา!
ริดสีดวงเอย หนังหุ้มเอย การผ่าตัดพวกนี้ให้ตายก็ห้ามให้ตัวเองเข้าโรงพยาบาลเด็ดขาด
หากไม่ระวัง เฉินใหญ่อาจกลายเป็นเฉินน้อยได้
แน่นอนว่าเฉินชางนึกถึงรุ่นพี่ที่ตอนนั้นรูมเมตขลิบหนังให้ เขาพลันคิดว่ารุ่นพี่ท่านนี้จงใจ!
ตอนเที่ยงมีพยาบาลมาส่งนมให้หนึ่งขวด
เฉินชางมองเสี่ยวเคอด้วยความสงสัย อดพึมพำขึ้นมาไม่ได้ “นี่…เสี่ยวเคอ คุณยังไม่ได้แต่งงานไม่ใช่หรือ ทำไมถึง…”
เสี่ยวเคอพลันหน้าแดง!
“ศาสตราจารย์เฉิน นี่คือนมอูฐค่ะ ไม่ใช่นมฉัน!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็หัวเราะอย่างประดักประเดิด “อ้อ! ฮ่าๆ …นมอูฐอร่อยนะ!”
เฉินชางเปิดนม หลังดื่มเสร็จก็นอนหลับ
โรงพยาบาลไม่ขาดของฝากเหล่านี้
หลังคนไข้มากมายอยู่โรงพยาบาล ก็มักจะแสดงความขอบคุณด้วยการส่งของขวัญเนื่องจากโรงพยาบาลใหญ่ในเมืองหลวงห้ามรับซองแดง ทั้งยังมีการดูแลกวดขันอย่างเข้มงวด
ตัวอย่างเช่นผลไม้ นม ถั่ว เป็นต้น…
ถึงอย่างไรอยู่โรงพยาบาลก็ยังยากจะอดตายจริงๆ
หลับหนึ่งงีบ เฉินชางก็ตื่นเพราะเส