ฉุกเฉินก็เริ่มปล่อยฮอร์โมนออกมา
หลังเลิกงานในทุกๆ วัน!
พยาบาลสาวกลุ่มนี้สวมกระโปรงสั้นจู๋ กางเกงสั้นจู๋ สวมเอี๊ยม สายเดี่ยวมาเปลี่ยนยาให้เหล่าหม่า!
อืม…
ไม่เหนือความคาดหมาย!
ม้าน้อยของเหล่าหม่ากลายเป็นม้าโลหิตแล้วจริงๆ!
เลือดซึมออกมาช้าๆ เหล่าหม่าหน้าถอดสี ตะโกนโดยพลัน
“เฉินชาง ผมขยับจนไหมขาดแล้ว!”
…
เกาหรงฮว๋าโทรมาตอนบ่าย
“ศาสตราจารย์เฉิน หวังต้งฟื้นแล้วครับ!”
เฉินชางพยักหน้าบอก “ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”
หลังวางสาย หลังเฉินชางปลอบหม่าเยว่ฮุยหนึ่งรอบก็ถอนหายใจ “เป็นผู้ใหญ่ตัวโตขนาดนี้แล้ว คุณช่วยยับยั้งชั่งใจหน่อยได้ไหม! หรือคุณจะให้ผมเรียกพี่สะใภ้มา”
เหล่าหม่าหน้าแดงก่ำ
หลังพูดจบ เฉินชางก็ลุกขึ้นจากไปแผนกศัลยกรรมและถุงน้ำดี
เวลาเกาหรงฮว๋ารอเฉินชางอยู่แล้ว
ภรรยาของหวังต้งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หน้าประตู ไม่ให้เข้าไป
แต่หลังเห็นเฉินชาง เธอก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่สบายใจ สองมือบีบเสื้อของตัวเองแน่นเหมือนอยากพูดแต่ก็ลังเล
ทั้งสองมาถึงห้องสังเกตอาการก็เห็นหวังต้งลืมตา เขามองเฉินชาง ความขอบคุณในดวงตาไม่ต้องบรรยายออกมาเป็นคำพูด
“ศาสตราจารย์เฉิน…ผมคิดว่า…ผมคิดว่าผมดีขึ้นมากแล้วครับ”
หวังต้งอดพูดไม่ได้
เขา
