นี่เห็นชายฉกรรจ์หม่าที่สูงหนึ่งร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตร หนักเก้าสิบกว่ากิโลกรัมมีสภาพอนาถเช่นนี้ก็ตกใจทันที
ว่านอนสอนง่ายขึ้นมา ไม่กล้าพูดจาเหลวไหลสักประโยคเดียว
หลังเฉินชางเข้ามาดูฝีของเหล่าหม่า เขาก็ถือโอกาสตบลงไปหนึ่งที!
เหล่าหม่าเจ็บจนเกือบสะดุ้งโหยง!
มองเฉินชางอย่างจะเอาเป็นเอาตายกับเขา
เฉินชางพูดกับนางพยาบาลอย่างไม่รีบร้อน “เตรียมโทรหาโรงพยาบาลจิตเวช ที่นี่มีผู้ป่วยจิตเภทต้องย้ายโรงพยาบาล!”
เหล่าหม่าได้ยินดังนั้นก็ไม่กล้าก่อปัญหาอีก
แต่ยกนิ้วชี้พวกเฉินชาง “พวกคุณรอเลยนะ…ล้างคอรอเอาไว้เลย…”
ทว่าน่าเสียดาย มันเปล่าประโยชน์!
อุตส่าห์รังแกหม่าเยว่ฮุยได้สักครั้งเป็นโอกาสอันหายาก
แม้แต่นางพยาบาลที่สนิทกันก็ยังเข้ามา ‘ตีก้นเพียะๆ’!
ไม่นาน ตีก้นหม่าก็กลายเป็นเทรนด์ของแผนกฉุกเฉิน
ทุกคนมีธุระหรือไม่มีธุระก็เข้ามาตี แม้แต่อวี๋หย่งกังก็ไม่เว้น
แต่เหล่าหม่าดันไม่ว่าอะไร
คนเขามาตีก้นหม่าอย่างมั่นใจ คุณจะทำยังไง
นักเลงน้อยที่อยู่ห้องเดียวกันเห็นคนมากมายมา ‘ตีคน’ ตลอดเช้า เขาดูจนจิตใจสั่นกลัวไปหมดแล้ว
อดถามไม่ได้ว่า
“พี่ใหญ่ พี่เข้าโรงพยาบาลเพราะอะไรเหรอ”
เหล่าหม่าชะงักเล็กน้อยก่อนจะถอนใจเสียงเบา “ยืน
