เฉินชางตะลึงทันที
แม้แต่เถ้าแก่ที่ขายเนื้อตุ๋นก็อึ้งกิมกี่
เฉินชางพลันปลื้มปีติ!
ในที่สุดเขาก็เจออาชีพรองในชีวิตของตัวเองแล้ว
ถ้าคุณพ่อเฉินต้าไห่รู้ว่าตัวเองอยู่ในเมืองหลวงอันห่างไกลยังพัฒนาฝีมือของตระกูลเฉินได้ก้าวไกลแบบนี้ จะต้องดีใจจนผัดกับแกล้มสองจานกินสำราญกับเหล้าเหมาไถหนึ่งจินแน่นอน
เฉินชางดื่มเบียร์ คึกคักฮึกเหิม
ไหนๆ แล้วก็หั่นลำไส้ หูหมู ขาหมู ปอด…เริ่มงานในวันนี้
ทักษะมีดของเฉินชางเรียกคนมุงดูไม่น้อย
เถ้าแก่เห็นเฉินชางขายเนื้อของตัวเองหมดแล้ว ในใจก็หลากร้อยอารมณ์ ดึงบุหรี่ออกมานั่งยองจุดสูบที่ด้านนอก หดหู่หาใดเปรียบ
เขาล้วงเงินหนึ่งร้อยหยวนออกมาจากในกระเป๋า หลังลังเลเป็นนานก็เปลี่ยนเป็นธนบัตรสิบหยวนห้าใบแล้วส่งให้เฉินชาง
“คุณหมอเฉิน คุณเก็บไว้ ลำบากคุณแล้ว!”
เฉินชางเอาเงินห้าสิบหยวนกลับมาที่ข้างโต๊ะอาหาร หยิบเบียร์แช่เย็นหนึ่งขวดขึ้นมา เดินรอบพวกเขาสามคนหนึ่งรอบ เบียร์ก็ลงท้องหมด
“สมัยนี้มีร้านแผงลอยเยอะจริงๆ!”
“ใครบอกไม่ใช่ล่ะ มีผู้อาวุโสของโรงพยาบาลเรามาเปิดแผงลอยที่นี่ไม่น้อยนะ!”
“งั้นเหรอ ขายอะไรครับ”
“แผนกโลหิตวิทยาขายวุ้นเส้นเลือดเป็ดอยู่ตรงนั้น รสชาติไม่เลว ไปลองช
