ช่วงพักเบรกกินข้าวกล่องผ่านพ้นไป
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
หลังจากหมอนิติเวชสูงวัยของทางนี้รับสายเสร็จ ก็ให้ตำรวจหญิงที่ยังสาวรีบไปตามหัวหน้าเขตสวีมา
“หัวหน้าเขต ผลออกมาแล้วค่ะ!”
หลังจากสวีฉู่ไท่ได้ทราบข่าวก็ดีใจขึ้นมาทันที
ผลออกแล้วงั้นเหรอ
เขารีบลุกเดินออกไปด้านนอก
เจียวหลิงรีบตาหลังไป
“ฮัลโหล ผมคือสวีฉู่ไท่”
“หัวหน้าเขตสวี ผลตรวจของผู้ป่วยของมาแล้วครับ!”
สวีฉู่ไท่รู้สึกค่อนข้างกระวนกระวายขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
“ค่าไตรคลอโรอีเทนในกระแสเลือดอยู่ที่ 8200ng/ml!”
“ค่าไดคลอโรโพรพานอลในกระแสเลือดอยู่ที่ 7671ng/ml!”
“ระดับความเข้มข้นของสารพิษสองชนิดนี้เกิดขีดจำกัดอย่างร้ายแรง!!”
พอได้ยินประโยคนี้ สีหน้าสวีฉู่ไท่แปรเปลี่ยนอย่างไม่อาจควบคุมได้
หลังจากวางสาย ทุกคนจ้องมองไปที่สวีฉู่ไท่
ภายในสำนักงานตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
สวีฉู่ไท่มองเฉินชาง ยอมรับนับถืออย่างแท้จริงแล้ว!
ใช้เวลาครู่เดียวก็ชี้ปัญหาได้ตรงจุด แบบนี้ช่วยประหยัดเวลาให้พวกเขาได้มากขนาดไหนกัน
คุณค่าจากคำพูดของเฉินชาง ทำให้ความคืบหน้าของรูปคดีพัฒนาไปอย่างก้าวกระโดด
หรือจะเป็นความสามารถของสมาชิกคณะกรรมการสุขภาพกลางจริงๆ
พอคิดมาถึงตรงนี้ สวี
