ยทั้งสามอยู่ในหัว!
ผ่านไปครู่หนึ่ง สวีฉู่ไท่เอ่ยขึ้นว่า “เตรียมประชุม!”
“จริงสิ เสี่ยวหลิว พาศาสตราจารย์เฉินไปส่งที่บ้านก่อนเถอะ”
เวลานี้ สวีฉู่ไท่เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ศาสตราจารย์เฉิน วันนี้ลำบากคุณแล้ว ถ้าไม่ได้คุณก็ไม่รู้เลยว่าพวกเราจะมีความคืบหน้ากันเมื่อไร”
