หัวหน้าคณะกรรมการสาธารณะสุขต้องการเชิญทีมมือฉมังของเราไปกินเลี้ยงน่ะ”
เฉินชางได้ฟังก็ถามไปทันที “เนื่องในโอกาสอะไรเหรอครับ”
เวลานี้เหล่าหม่าดูภูมิใจเล็กน้อย
“เนื่องในโอกาสอะไรน่ะเหรอ เป็นเพราะปีก่อนๆ หน่วยฉุกเฉินของพวกเราสร้างผลงานเอาไว้ พอได้รับการคัดเลือกให้เป็นศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวงก็ต้องได้เข้าร่วมแน่อยู่แล้ว!”
เฉินชางฟังแล้วอดยกนิ้วให้ไม่ได้ “เยี่ยมไปเลย”
นี่คือความนับถือจากใจจริง
ถึงอย่างไรชื่อนี้ก็ได้มาจากการความพยายามทุ่มเท
แต่ละวันทุกคนในทีมมือฉมังต้องเหนื่อยยากมากแค่ไหนล้วนอยู่ในสายตาขอเฉินชางตลอด
เลี้ยงอาหารแค่นี้ยังไม่คุ้มกันเลย!
แต่พอเห็นท่าทางยโสของเหล่าหม่า เฉินชางก็ค่อนข้างหงุดหงิดอยู่ดี
ไม่นานนัก มือถือของเหล่าหม่ามีเสียงเรียกเข้า เหล่าหม่าลุกออกไปรับสายอยู่ครู่หนึ่ง
หลังจากกลับมาก็เอ่ยกับเฉินชางด้วยสีหน้าสดใส “มื้อเที่ยงวันนี้พวกเราจะไปกินข้าวที่มหาศาลาประชาชนกัน นายคงไม่เคยไปมาก่อนสินะ!
เฮ้อ! เอาไว้ฉันไปแล้วจะถ่ายรูปมาฝากนายนะ ถึงจะไม่ได้ไป แต่ในอนาคตก็เอาไปใช้อวดคนอื่นได้”
พอพูดมาถึงตรงนี้ เหล่าหม่าก็มองเฉินชางอย่างจริงจัง “ชางเอ๋อร์ ด้วยศักดิ์ศรีคนขี้อวดของพวกเรา ฉันสัญญาว่าจะ
