เครื่องบินแลนดิ้งลงมาจากขอบฟ้า ร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง!
เฉินชางก็สงบจิตใจที่กระวนกระวายลงได้แล้วเช่นกัน
ระหว่างอยู่บนเครื่องบิน เขาใคร่ครวญถึงปัญข้อหนึ่งมาตลอด
ระบบจะให้ร่มชูชีพเป็นของรางวัลเขาตอนไหนกัน
ถึงยังไงเฉินชางก็ทราบดีว่าในอนาคตตนจะต้องนั่งเครื่องบินเดินทางไปๆ มาๆ อีกหลายครั้ง จะต้องกลายเป็นสมาชิกระดับบัตรทองของบริษัทสายการบินต่างๆ แน่นอน
ดังนั้น…
ระบบควรจะมอบทักษะการร่อนสู่พื้นในระดับความสูงแปดพันเมตรมีค่าการตกเสรีหนึ่งล้านสองแสนองศาอย่างปลอดภัยให้ตนเป็นรางวัลไม่ใช่หรือ!
ในระยะเวลาแปดชั่วโมงที่อยู่บนเครื่องบิน เฉินชางหารือกับระบบซ้ำไปซ้ำมากว่าสองพันครั้ง จนตอนนี้ระบบแฮงค์ไปแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เฉินชางถึงนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ตนเพิ่งได้รับหนังสือทักษะระดับสมบูรณ์แบบมาหนึ่งเล่ม เอามาใช้ขับเครื่องบินดีไหมนะ
ทักษะบังคับการบินสมบูรณ์แบบ!
ครั้งนี้แม้แต่หนังสือทักษะก็ทนดูไม่ได้อีกต่อไป แจ้งเฉินชางว่าใช้ได้กับทักษะผ่าตัดเท่านั้น
เฉินชางจนใจกับคำชี้แจงนี้อย่างยิ่ง
ความเสียใจนิดๆ ที่ฉายอยู่ในแววตาเศร้าหมองของเขาทำให้อวี๋อีค่อนข้างสับสน
อย่างไรเสียขอแค่เป็นหนุ่มหล่อ ต่อให้ผายลมก็ยังหอมเหมือนกลิ่นยี่หร่า
