เป็นพิเศษ แววตาเต็มไปด้วยปริศนา
พอได้ฟังคำพูดของเฉินชาง แอร์โฮสเตสก็ทอดถอนใจออกมา ถ้าได้แต่งกับคนแบบนี้ ในอนาคตลูกที่คลอดออกมาจะมีไอคิวระดับมหาวิทยาลัยฮาร์วาดไหมนะ
พอคิดได้แบบนี้ แอร์โฮสเตสสาวถอนหายใจด้วยความเสียดาย ในเมื่อคว้ามาไม่ได้ งั้นก็…ฉวยโอกาสแทะโลมหน่อยดีกว่า!
ด้วยเหตุนี้จึงมีการแตะโดนมือของเฉินชางอยู่นับครั้งไม่ถ้วนทั้งแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ!
ในที่สุดก็ลงจากเครื่องบินมาได้ภายใต้การนำทางของแอร์โฮสเตส
ไม่มีบันได…ยังคงเป็นโถงทางเดิน
เรื่องนี้ทำให้เฉินชางค่อนข้างผิดหวังนิดๆ
หลังจากผ่านช่องทางออกไป ในที่สุดเฉินชางก็ได้พบกับกลุ่มคนที่มารอรับ
ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เป็นผู้อำนวยการเสี้ยวรุ่นฟางและรัฐมนตรีเฉา ยังมีบุคลากรเจ้าหน้าที่ติดตามมาด้วย ในมือถือช่อดอกไม้
เฉินชางค่อนข้างตื้นตันใจ ผู้อำนวยการเสี้ยวและรัฐมนตรีเฉามารับด้วยตัวเอง นับว่าเขาค่อนข้างน่าตื้นตัน
ต้องทราบก่อนว่าตอนนี้เป็นเวลาราวสองถึงสามทุ่มแล้ว
พอเห็นพวกเฉินชางลงจากเครื่องบินมา เสี้ยวรุ่นฟางเป็นแกนนำเริ่มปรบมือให้ก่อน
ไม่มีพิธีต้อนรับที่เลิศหรู ไม่มีเด็กมามอบช่อดอกไม้ให้และไม่มีรถแห่ประดับธงแดงพร้อมติดเครื่องกระจายเสียง
“ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!” มีเพียงค
