ยงจิ้งอวี่โบกมือทันที “ผมไม่ใช่ผู้นำนะครับ หัวหน้าเสี้ยวกับรัฐมนตรีเฉาบอกแล้วว่า ศาสตราจารย์เฉินต่างหากที่เป็นผู้นำหนึ่งเดียวของเรา ทริปนี้ต้องฟังเขา”
ตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือของเฉินชางก็ดังขึ้น “เสี่ยวเฉิน เราสั่งอาหารเอาไว้ คุณพาทีมของคุณมากินข้าวด้วยกันนะครับ” เจิ้งกั๋วถานหัวเราะอย่างเบิกบานขึ้นมา
เฉินชางอึ้ง “ประธานเจิ้งอยู่ไหนเหรอครับ”
เจิ้งกั๋วถานยิ้ม “โรงแรมพระราชวังอาบูดาบีครับ เดี๋ยวผมส่งคนไปรับพวกคุณ อีกสิบนาทีลงมารอข้างล่างนะครับ”
หลังจากวางสาย เฉินชางมองอวี๋อีพร้อมยิ้มพูด “ไปกันเถอะคุณอวี๋ ความปรารถนาของคุณจะเป็นจริงเดี๋ยวนี้เลย”
