ำไส้กลืนกันที่สำคัญที่สุดก่อน
โจวเจิ้งพูดอย่างอึดอัดว่า “หมอ ผมไม่ผ่าตัดได้ไหมครับ ผ่าตัดแล้วกว่าจะได้กลับไปทำงานก็อีกนาน ขอกินยาแทนได้ไหมครับ”
เขาไม่ค่อยรู้จักโรคลำไส้กลืนกันมากนัก
เหล่าหม่าปลอบโยนว่า “ไม่เป็นไร พวกเขาผลักคนจนได้รับบาดเจ็บ ยังไงก็ต้องชดใช้”
โจวเจิ้งมองเฉินชางด้วยความสงสัย
เฉินชางพยักหน้า
เหล่าหยางเข้ามาดึงตัวเฉินชางมาพูดด้วย “หมอ หัวหน้าหวังลงมาแล้ว พวกคุณคุยกันทีสิ”
เฉินชางยิ้ม “ตำรวจน่าจะใกล้ถึงแล้วเหมือนกัน พวกคุณคุยกันดีๆ แล้วกันนะครับ”
เหล่าหยางผุดรอยยิ้มน่าเกลียด “หมอ คุณยังหนุ่มยังแน่น โรงพยาบาลคงไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น หมอว่าจริงไหม บางทีพวกเราอาจจะได้ทำงานร่วมกันก็ได้นะ…”
หัวหน้าหวังลงมาพอดี
เหล่าหยางรีบตรงเข้าไปหา “หัวหน้าหวัง ทางนี้ครับ ช่วยคุยให้หน่อยครับ”
เมื่อพูดจบ เขาดึงหัวหน้าหวังไปหาเฉินชาง
“หัวหน้าหวัง เจ้าหมอหนุ่มนี่บอกว่า…เป็นความรับผิดชอบของพวกเรา…คุณช่วยหาผู้เชี่ยวชาญมาดูหน่อยได้ไหม” เหล่าหยางพูดแกมหัวเราะ
เมื่อหัวหน้าหวังเห็นหน้าเฉินชาง เขาถึงกับอึ้ง!
นี่น่ะเหรอหมอหนุ่ม?
ดูเด็กจริงๆ…
แต่เขาคือฮ่องเต้ของแผนกศัลยกรรมหัวใจของเราเชียวนะ!
หัวหน้า
