บทที่ 627 ต้องตาต้องใจ
“ค่าแม่สื่อไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ เรื่องนี้จะสำเร็จหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าหลี่ฉินกับเขาถูกใจกันหรือไม่ต่างหากล่ะเจ้าคะ” หลี่ซื่อเล่าสถานการณ์ทางด้านเหวินเหรินซานออกมาโดยไม่ปิดบัง
นางพูดได้หรือว่าวันนี้เหวินเหรินซานมาได้อย่างประจวบเหมาะพอดิบพอดี เป็นการจัดการของแม่สามีนาง?
เรื่องนี้ตอนแรกนางไม่รู้เรื่อง แต่ก็ต้องมีใครสักคนช่วยให้เหวินเหรินซานกับหลี่ฉินได้มาพบกันไม่ใช่หรือ?
หลี่ซื่อที่ไหวพริบดีจึงถูกเลือกให้มารับหน้าที่นี้
แต่หลี่ซื่อคิดไม่ถึงเลยว่านางยังไม่ได้ชักนำให้หลี่ฉินไปพบกับเหวินเหรินซานโดยบังเอิญ มารดาของหลี่ฉินกลับเห็นเหวินเหรินซานเสียก่อน ทั้งยังถูกใจตั้งแต่แรกเห็น
ครั้นมารดาของหลี่ฉินได้ยินว่าเหวินเหรินซานเป็นเจ้าหน้าที่ในที่ว่าการก็ลังเลขึ้นมา “คุณสมบัติดีขนาดนี้เชียว? อยู่ในตำบลและยังเป็นเจ้าหน้าที่อีก…ออกจะดีเกินไป เกรงว่าฉินยาโถวของพวกเราคงอาจเอื้อมไม่ถึงแล้ว”
“เฮ้อ…คนหนุ่มดี ๆ แบบนี้ หน้าตาก็ดี น่าเสียดายจริง ๆ!”
……
นางมีสีหน้าเสียอกเสียดาย ถ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนในตำบลจะดีเพียงใดนะ?
หลี่ซื่อเพียงแต่ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร
ถึงแม้แม่สามีจะมีเจตนา แต่เรื่องบางอย่างสามารถกระทำได้ ทว่าไม่อาจพูดออกมา
หากหลี่ฉินกับเหวินเหรินซานถูกใจกัน เช่นนั้นก็ไม่มีปัญหา พูดออกมาแล้วก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ถ้าไม่ถูกใจกัน เรื่องนี้จะได้ลอยหายไปกับสายลม ผ่านไปทั้งอย่างนี้
เวลา
