“เอาล่ะ ดื่มเบียร์ขวดนี้ซะ ถือว่าไว้หน้าฉันหน่อย” ชายพุงโตยิ้มน้อยๆ แล้วยื่นเบียร์สโนว์ขวดหนึ่งให้
โจวเจิ้งเด็กส่งเดลิเวอรี่โบกมือปฏิเสธ “ขอโทษด้วยครับ ผมยังต้องทำงานต่อ”
พูดจบโจวเจิ้งก็เตรียมจะออกไป
ดูเหมือนชายพุงโตจะรู้สึกเสียหน้า ทนไม่ไหวจึงยื่นมือออกไป มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าถูกเขากระชากเต็มแรง
อีกหลายคนที่อยู่ด้านหลังหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมา
โจวเจิ้งหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เวลานี้เขารู้สึกว่าร่างกายเสียสมดุล ล้มกระแทกพื้นในชั่วพริบตา
เดิมทีล้มนิดหน่อยก็คงไม่เป็นไร!
แต่หลังจากเขาล้มลงก็รู้สึกบิดมวนในท้อง รู้สึกถึงอาการเจ็บเสียดที่แล่นวาบขึ้นมาจากส่วนท้อง
ความเจ็บนี้ไม่ใช่อาการเจ็บจากความเสียหายภายนอก
แต่ความเจ็บเสียดจากในท้อง ทำให้เขาไม่กล้าหายใจแรงอยู่พักใหญ่
ร่างที่นอนคว่ำอยู่บนพื้นเริ่มขดตัวเข้าหากัน
“เจ็บจัง!”
มองเห็นโจวเจิ้งล้มคว่ำกองอยู่บนพื้นร้องโอดโอย ชายพุงโตคนนี้ค่อนข้างเป็นอันธพาลอยู่แล้ว เห็นเหตุการณ์ก็คร้านจะสนใจอยู่ดี
“แสดงได้ดีนี่ ไปไหนก็ไปเถอะ อย่ามาขวางตาอยู่ที่นี่เลย”
หลังจากด่าไปสองสามประโยคก็หันไปแกะถุงอาหาร
แต่ว่า!
พวกเขาสังเกตเห็นแล้วว่าเด็กส่งเดลิเวอรี่ยังคงฟุบอยู่กับพื้นร้
