แต่กดเปิดแอปขึ้นมาแทน
ทันใดนั้นเฉินชางพบว่าในแอปมีรูปภาพ เหล่าหม่ากระซิบว่า “นี่คือสิ่งที่ฉันหามา เทพพิทักษ์กะดึก”
เฉินชางมองภาพ ดวงตาเปล่งประกาย
ไม่ใช่ของเด็ดจริงๆ น่ะเหรอ ในภาพนี้สวมชุดกะลาสี ถุงน่องขาว กระโปรงสั้น…
นี่ยังไม่ใช่ของเด็ดอีกหรือไง
เฉินชางมองเหล่าหม่าอย่างเหยียดหยาม
แต่พอเขาสังเกตดูดีๆ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าดูคุ้นตามาก อดจริงจังขึ้นมาไม่ได้เช่นกัน
“นี่ไม่ใช่เซเลอร์มูนหรอกเหรอ”
เหล่าหม่าส่ายหน้า เอ่ยอย่างจริงจัง “ไม่ใช่ เป็นเทพพิทักษ์กะดึก”
เทพพิทักษ์กะดึกบ้าอะไร
ยังดีที่คุณไม่หาโคนันมา
เฉินชางคิดไปคิดมาก็ได้แต่ถอนหายใจ มองสาวน้อยเซเลอร์มูนในชุดกะลาสี คำพูดประโยคหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว ‘ตัวแทนแห่งดวงจันทร์จะลงทัณฑ์แกเอง!’
เฉินชางคิดว่าพ่อบุญธรรมคนนี้เป็นที่พึ่งให้ลูกชายตนไม่ได้แน่นอน!
เฮอะ!
เจ้าเด็กโข่ง!
ผ่านไปสิบนาที เฉินชางพบว่าเหล่าหม่าไม่รู้จักเซเลอร์มูนจริงๆ ด้วยความจนปัญญาจึงได้แต่เปิดอนิเมะเรื่องนี้ให้ดู
หลังจากเหล่าหม่าดูจบก็เงียบไปนานมาก
เฉินชางเห็นเหล่าหม่าศรัทธาพังทลาย ในใจเฉินชางรู้สึกผิดอยู่บ้าง
“คุณอยากกินอะไรไหมครับ”
เหล่าหม่าตอบว่า “เอาสิ ขอแพงๆ!”
เฉินชางคิดไปคิด
