พร้อมยิ้มน้อยๆ
ต้องกรอกเอกสารเข้าร่วมงานล่วงหน้าและต้องเตรียมการเรื่องพาสปอร์ตของเฉินชางด้วย…
มีทีมงานกลุ่มนี้อยู่ เฉินชางก็เป็นสุขสงบใจได้
เดิมทีในมุมมองของเขาแล้ว งานครั้งนี้เป็นเพียงภารกิจง่ายๆ อย่างหนึ่ง แค่เทคนิคเฉพาะเพียงอย่างเดียวก็มีแรงดึงดูดเป็นอย่างมากแล้ว
แต่จากเหตุการณ์ที่เฉินชางได้พบนี้ ดูเหมือนงานในครั้งนี้จะไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น
เฉินชางส่ายหน้า ไม่คิดเรื่องนี้อีก
พอกลับถึงโรงพยาบาล เฉินชางเข้าทำงานตามปกติ การประชุมไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเฉินชางมากนัก
แต่ว่า หลังจากได้ทราบสาเหตุในการรวมตัวประท้วงครั้งก่อน ในใจเฉินชางยังคงตื้นตันมาก
ในตอนที่มีการนัดแนะกันเพื่อหยุดงาน เฉินชางได้ตำหนิทุกคนไปเล็กน้อย ตักเตือนด้วยคำพูดพลางถือโอกาสสอนเทคนิคใหม่ให้ทุกคนเพื่อเป็นการ ‘ลงโทษ!’
ทุกคนย่อมชื่นชอบบทลงโทษแบบนี้
พากันเรียกร้องให้เฉินชาง ‘ลงโทษ’ อย่างเต็มที่
ซ้ำเฉินชางยังโทรไปหาพวกหวังอวี้ซานเพื่อแสดงความขอบคุณด้วย
หลังจากหวังอวี้รับสายก็เพียงแต่หัวเราะ ไม่ยอมพูดถึงเรื่องนี้ แต่เอ่ยกลั้วหัวเราะว่า “หลังจากคุณกลับเข้าไปเรียนต่อแล้ว ฉันส่งนักเรียนไปหาคุณสักสองสามคนได้ไหม”
เฉินชางพลันพยักหน้าอย่างตื่นเต้น “ได
