เจิ้งหยางอยากเอามาลองทดแทนที่มีอยู่…”
หวังทงพยักหน้า “ความคิดของเขาร้ายกาจจริงๆ!”
ดูเหมือนต่างกันเพียงก้าวเดียว แต่กลับต่างกันราวฟ้ากับเหว
ช่องว่างนี้เปรียบเสมือนช่องว่างธรรมชาติที่คนส่วนใหญ่ข้ามไปไม่ได้
ถานเจิ้งหยางมาถึงขั้นที่ทำได้ทุกวิถีทางเพื่อผลประโยชน์ของตนเองแล้ว!
หลังจากหวังทงและสวีจื่อหมิงเงียบไปครู่ใหญ่ จู่ๆ ก็สบตากัน
“จะทำอะไรสักหน่อยไหม”
ทั้งสองอึ้งไปทันที!
แอลกอฮอล์กระตุ้นความกล้า!
ไม่นานทั้งสองก็ตกลงกันได้
ตัดสินใจจะทำอะไรสักอย่าง
ส่วนเหอจื้อเชียนกับหลี่เป่าซานไปเมืองอันหยางด้วยกันตอนวันหยุดสุดสัปดาห์ และได้เจอกับเอรินผู้รับผิดชอบสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกที่กำลังสร้างอยู่
หลังจากหลี่เป่าซานกลับแผนก ก็ไปหาฉินเสี้ยวยวนพ่อตาของเฉินชางก่อน
จากนั้นก็ไปประชุมกับทุกคนในแผนกฉุกเฉิน
ตอนนี้โรงพยาบาลอันดับสองแห่งมณฑลกำลังพัฒนาอย่างเต็มกำลังและกำลังสร้างศูนย์ฟื้นฟูฉุกเฉิน
แต่หลี่เป่าซานได้โทรหาพวกทังจินปอ หวังอวี้ซาน ฉางหงเหล่ยและกู้หงเหมยโดยตรง
ตอนนี้หน้าที่ของทุกคนกำลังลงตัว
เดือนกรกฎาคมกำลังจะมาถึงแล้ว
……
วันนี้เฉินชางก็ใช้ชีวิตตามปกติ หลังจากผ่าตัดเสร็จ เขาก็แบ่งปันบทสรุปกับทุ
