“มีวิธีงั้นเหรอ มีวิธีอะไร คนพวกนั้น หยิ่งผยองจนเป็นนิสัยแล้ว ไม่สั่งสอนสักหน่อยไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเสียแล้ว คิดว่ามีประสบการณ์แล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ! ถ้าพูดไม ม่น่าฟังหน่อย นอกจากอายุ ระดับทุกด้านของเฉินชางก็ล้วนเหนือกว่าเขา!”
เหล่าหม่าด่าไม่หยุด อวี๋หย่งกังเดินเข้ามา
เห็นท่าทางของเหล่าหม่าก็ถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น หลังจากได้รู้ข่าว อวี๋หย่งกังก็ขมวดคิ้วทันที
“เจ้าหมอนี่ จริงๆ เลยนะ! โดนรังแกที่เมืองหลวงก็ไม่บอกเรา คนอื่นคงคิดว่าศูนย์ฉุกเฉินของเราเป็นพวกขี้ประจบ! เสี่ยวเฉินเสียสละเพื่อศูนย์ฉุกเฉินขนาดนี้ จะทำให้เขาผิดหวังไม ม่ได้”
“จริงครับ!”
