ัฐ!
สวีจื่อหมิงรีบพูดว่า “อาจารย์เฉิน เราจะต้องยื่นสิทธิบัตรระหว่างประเทศให้เสร็จก่อนที่การประชุมจะเริ่มขึ้น ไม่อย่างนั้นถึงตอนนั้น…พวกต่างชาติจะเอาเปรียบเราได้”
สิทธิบัตรระหว่างประเทศคือสิ่งที่เรียกว่าการขอรับสิทธิบัตรระดับสากล!
ให้หลายประเทศและองค์กรตรวจสอบสิทธิบัตร ยอมรับสิทธิบัตรและปกป้องสิทธิบัตร
หลังจากตัดสินใจ เฉินชางเองก็ไม่อยากเอาเปรียบใคร จึงไปคุยกับพวกบริษัทที่เข้ามายื่นข้อเสนอ เพื่อบอกความต้องการของตนให้ชัดเจน
ในเมื่อไม่ขายให้เขา แต่ยังใช้ประโยชน์จากเขา ก็คือการเอาเปรียบ
แต่เฉินชางคิดไม่ถึงว่า แม้จะปฏิเสธ แต่บริษัทเหล่านั้นไม่โกรธเลยสักนิด กลับยังบอกว่าหากมีสิ่งประดิษฐ์ใดๆ ในอนาคต จะต้องมาร่วมมือกัน
ตอนเย็น ทุกนัดกินข้าวกัน ประธานบริษัทสี่ห้าแห่งนั่งคุยกัน และพูดกับเฉินชางว่า “ศาสตราจารย์เฉิน พูดจากใจจริงนะครับ ในแง่ของความรู้เฉพาะทาง เราอาจจะสู้คุณไม่ได้ แต่สำหรับ อุปกรณ์ ช่องทางเยอะมาก ถึงตอนนั้นรอทำสัญญาความร่วมมือเสร็จ คุณให้เราควบคุมดูแลให้นะครับ”
หยางซ่างเองก็มาด้วย ในฐานะต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด เขาไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด
“ใช่ครับ เรียกเงินเยอะหน่อย ถึงอย่างไรของแบบนี้ก็กำไรเยอะมาก เ
