เรียนรู้จากความเจ็บปวด ตบโต๊ะทันที
“พอแล้ว วันนี้ทุกคนกลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อย ถ้าเรื่องผ่าตัด เช้าหนึ่งเคส บ่ายหนึ่งเคส เข้างานเลิกงานตามปกติ ปรับสภาพกันสักหน่อยนะครับ”
พูดจบ เฉินชางก็ลุกขึ้นแล้วตรงออกจากห้องทำงานทันที
วันนี้เขาวางแผนแล้วว่าจะปรากฏตัวในพื้นที่ส่วนรวมมากขึ้น เพิ่มระดับการแสดงตัวของตัวเอง
ทางที่ดีคือเรียกความสนใจไปเลย!
นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็เดินไปที่แผนกฉุกเฉินด้วยท่าทีครุ่นคิด
เวลานี้ยังเช้าอยู่ เป็นเวลาราวเจ็ดโมงครึ่ง
มีคนมากมายกำลังรออยู่ที่ประตูของแผนกฉุกเฉิน
มิหนำซ้ำ!
ที่สำคัญที่สุดคือยังมีชายที่แต่งตัวค่อนข้างดูใหญ่โตอีกสองสามคนยืนอยู่ทางเข้าแผนกฉุกเฉิน มองซ้ายแลขวา ไม่รู้ว่ากำลังรออะไร!
เฉินชางยินดีในทันที
น่าจะเป็นพวกเขาละมั้ง
ตอนนี้เหล่าหม่ากำลังรับคนไข้ข้อต่อเลื่อนคนหนึ่ง
เฉินชางได้แผนการในใจทันใด!
เขานึกถึงวิธีการดีๆ ที่จะดึงดูดสายตาคน ทั้งดูไม่กระโตกกระตาก ที่สำคัญคือยังทำให้คนอื่นรู้ว่าเขาก็คือศาสตราจารย์เฉินที่ดูเหมือนเก็บตัวแต่ความจริงแล้วสูงส่งวิธีการหนึ่งได้
เฉินชางเดินเข้าไปตามใจ!
“ศาสตราจารย์เฉิน อรุณสวัสดิ์!”
“ศาสตราจารย์เฉิน กลับมาแล้ว!”
“ศาสตราจารย์เฉิน สวัสดีค่
