พทย์จีนผู้ทรงอิทธิพลของนิตยสารฟอร์บส์ได้เลย
ส่วนมีการจัดอันดับเรื่องนี้หรือไม่ เฉินชางไม่รู้
สวีจื่อหมิงที่อยู่ด้านข้างทอดถอนใจเสียงหนึ่ง “ความจริง มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกคุณคิด สิทธิบัตรเหล่านี้จำเป็นต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์ แน่นอนว่าไม่ลำบาก แต่ว่า…พวกคุณต้องคิดแบบนี้ พวกคุณคิดได้ คนอื่นคิดไม่ได้เหรอ
คนเขารู้ความคิดสร้างสรรค์นี้ ตัวเองไปทำไม่ได้เหรอ
และสิทธิบัตรดีๆ ที่ทำเงินได้ ถ้าไม่ผ่านการวิจัยยาวนานก็ทำออกมาไม่ได้ หัวหน้าหลี่ หมอแผนกแพทย์แผนจีนที่เกษียณไปแล้ว ประสบการณ์หลายสิบปีของเขายังได้ค่าสิทธิบัตรไม่ถึงห้าแสน
นักลงทุนไม่ใช่คนโง่!”
หลังพูดจบ สวีจื่อหมิงก็มองเฉินชาง “ก็เหมือนเทคโนโลยีขดลวดงวงช้างของศาสตราจารย์เฉิน คนทั่วไปทำออกมาไม่ได้ ก็ทำเงินได้จริงๆ แต่พวกคุณไม่ดูล่ะว่าเขาใช้ความพยายามมากขนาดไหน”
ทุกคนเริ่มคิดว่าสวีจื่อหมิงอธิบายได้มีเหตุผลมาก
แต่ประโยคสุดท้าย ทุกคนเงียบลงแล้ว
หันไปมองเฉินชาง มีท่าทีครุ่นคิด
เหนื่อยจริงๆ เหรอ
ใช้ความพยายามมากมายจริงๆ เหรอ
คงไม่ใช่เพราะว่าเจ้าหมอนี่เป็นอัจฉริยะฟ้าประทานใช่ไหม
สวีจื่อหมิงเห็นท่าทางนี้ของทุกคนก็มีสีหน้าของคนอาบน้ำร้อนมาก่อน เขาอดส่ายหน้าถอ
