ลักปี…
ถึงอย่างไรสำนักงานสิทธิบัตรในประเทศก็เป็นหลักหน่วย แถมทุกวันคนที่ยื่นสิทธิบัตรยังมีมากมายนับไม่หวาดไม่ไหว
สวีจื่อหมิงประสบการณ์ช่ำชอง ซ้ำยังทำเรื่องของเฉินชางเป็นเหมือนเรื่องของตัวเอง ควักกระเป๋าตัวเองติดสินบนทั้งบนและล่าง
เฉินชางยกเลิกการสอบในวันเสาร์ไปก่อน เขาวิ่งเทียวไปเทียวมากับหัวหน้าสวี บุญคุณครั้งนี้เขาจดจำเอาไว้แล้ว
การคบหาระหว่างคนกับคนเป็นเรื่องของกันและกัน
และในวันจันทร์ สวีจื่อหมิงก็มาหาเฉินชางอย่างหน้าชื่นตาบาน ยิ้มบอกว่า “ไม่มีปัญหาแล้ว วันนี้ผมส่งให้กรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตรวจสอบการลอกเลียนแบบ ถ้าไม่มีปัญหาใหญ่มากก็ตรวจสอบล่วงหน้าได้ทันที!”
เฉินชางรีบขอบคุณ
สวีจื่อหมิงพลันนึกอะไรขึ้นได้ เขารีบบอก “แต่ว่า…ศาสตราจารย์เฉิน ผมประเมินว่าอีกไม่นานก็จะมีบริษัทยาไม่น้อยติดต่อมา!”
เฉินชางงุนงง “หมายความว่าอย่างไรเหรอครับ”
สวีจื่อหมิงอธิบายทันที “สำนักงานสิทธิบัตรจะประกาศข่าว ที่สำคัญคือ ตอนที่ผมยื่นเรื่อง คนมากมายก็จับตาดู ผมเดาว่าเร็วๆ นี้จะมีคนมากมายมาหาคุณ
อีกอย่าง ความนิยมของคุณยังอยู่นะ!”
ทันทีที่เฉินชางได้ยินก็พูด “นี่เป็นเรื่องดีสิ!”
สวีจื่อหมิงหัวเราะ “เป็นเรื่องดี ผมจะบอก
