รย์เมิ่งคัดค้านเหรอครับ”
เมิ่งซีโกรธจนเส้นเลือดปูด หากไม่ใช่เพื่อเรียนเทคนิค แม่เตะเอ็งปลิวไปแล้ว!
นึกถึงตรงนี้ เมิ่งซีก็รู้สึกว่าตัวเอง…คล้ายจะเป็นโลหิตจาง!
ก้าวไปข้างหน้าก็เป็นเนื้องอกในมดลูก ก้าวถอยหลังก็เป็นยอดอกเจริญผิดปกติร่วมกับเนื้องอก
ช่างมันๆ!
เป็นอาจารย์ต้องใส่ใจในการปกป้องนักเรียน
นึกถึงตรงนี้ เมิ่งซีกลอกตา “ทุกคนตั้งใจกินข้าว ให้เขาหิวตายไปเลย!”
ทุกคนรีบพยักหน้า!
เริ่มขัดขืนอย่างไร้เสียง
เฉินชางหัวเราะเยาะ พวกปุถุชนไม่รู้ความ
ในเวลานี้เอง นางพยาบาลยกข้าวกล่องหรูหราเข้ามา
“ศาสตราจารย์เฉิน อาหารของคุณมาแล้วค่ะ”
เฉินชางรับข้าวกล่องมา เปิดข้าวกล่องหรูหราสี่ชั้นนี้ หยิบอาหารจานเล็กๆ ออกมาหลายจาน
มีทั้งหมดสี่ห้าจาน
‘ฟัวกราส์สเต๊กฝรั่งเศส’ ‘หอยเชลล์ผัดซอส’ ‘ซุปปลาบุยยาเบส’ ‘ล็อบสเตอร์ปารีส’ …
มองเขาหยิบอาหารออกมาทีละจาน ทุกคนมองจนตาโตอ้าปากค้าง
เฉินชางทอดถอนใจ “ไวน์ขาวก่อนอาหารของผมล่ะ”
เวลานี้มีโทรศัพท์โทรเข้ามาพอดี “คุณเฉิน พิจารณาถึงเรื่องที่ว่าตอนบ่ายคุณต้องผ่าตัด เลยไม่ได้ส่งไวน์มาด้วยครับ”
เฉินชางพยักหน้า “ครับ ขอบคุณครับ!”
“พรุ่งนี้คุณอยากกินอะไร”
เฉินชางคิดเล็กน้อย “เอาเป็นง่ายๆ พระกระโดดกำแพง
