ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่เฉินชางมีความสำคัญต่อพวกเขามากขนาดนี้!
ถึงขั้นที่แม้แต่ผ่าตัดยังต้องรอเฉินชาง
แม้ว่าเกาฮว๋าหรง หัวหน้าแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีพูดเองว่าให้เตรียมการผ่าตัด
แต่ปฏิกิริยาของทุกคนทั้งวิสัญญีแพทย์โจวเฮ่อ หัวหน้าแผนกอวี๋หย่งกัง หัวหน้าทีมมือฉมังหม่าเยว่ฮุย พยาบาลประจำห้องผ่าตัดคือ: ไม่ต้องรอเฉินชางเหรอ
คำพูดเหล่านี้ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจ แต่หลังจากที่พูดออกไป ทุกคนก็ตกตะลึงอยู่ครู่ใหญ่
เฉินชางเข้ามามีบทบาทสำคัญโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่คุ้นชินกับการมีเฉินชางไปแล้ว
แม้แต่เกาฮว๋าหรงยังอดอึ้งไม่ได้ “งั้นรอเดี๋ยวครับ!”
ตอนนี้เฉินชางออกจากห้องผ่าตัดมาเจอกับภรรยาและลูกสาวของหวังต้ง
หญิงสาวอายุสามสิบกว่าปีสวมเสื้อเชิ้ตยีนส์และถักเปียหางม้าอุ้มเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้
เห็นได้ชัดว่าเด็กหญิงคนนั้นร้องไห้มานานมาก แต่ในมือถือเกียรติบัตรใบหนึ่ง
หญิงสาวเองก็ตาบวมและแดงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าร้องไห้มา
“สวัสดีครับ คุณคือภรรยาของหวังต้งใช่ไหมครับ” เฉินชางไม่อ้อมค้อม
หญิงได้ยินแบบนี้ก็รีบลุกขึ้น “หมอคะ สามีฉันเป็นอย่างไรบ้างคะ”
“คุณอาคะ ช่วยพ่อหนูด้วยนะคะ…” เด็กหญิง
