ออกไป
สิ่งที่ควรจัดการ เฉินชางไม่เคยพลาด
พร้อมกับเวลาที่ล่วงเลยไป ไม่นานก็มีคนเข้ามาเยอะขึ้นเรื่อยๆ
อวี๋หย่งกังพาเกาฮว๋าหรง หัวหน้าแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีเดินเข้าห้องผ่าตัด
ตอนนี้การผ่าตัดยังไม่เริ่ม
ความดันโลหิตของคนไข้กลับมาเล็กน้อยแล้ว แต่ยังคงอันตราย
“บาดเจ็บบริเวณไหน” เกาฮว๋าหรงถาม
หม่าเยว่ฮุยส่ายหน้า “ตรวจอะไรไม่ทันแล้ว จึงส่งเข้าห้องผ่าตัดเลย”
เกาฮว๋าหรงพยักหน้า “ปริมาณการเสียเลือดอยู่ที่เท่าไร”
หม่าเยว่ฮุยพลันตอบว่า “ประมาณสองพันมิลลิลิตร เติมไปห้าร้อยมิลลิลิตร และของเหลวอีกห้าร้อยมิลลิลิตร”
เกาฮว๋าหรงได้ยินคำพูดของเหล่าหม่าก็อึ้งไปทันที มองความดันโลหิตบนจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจแวบหนึ่ง “สองพันมิลลิลิตรเหรอ ควบคุมความดันโลหิตได้คงที่ขนาดนี้เชียว ให้สารละลายแลคเต ตทริงเกอร์[3]ไปหรือเปล่า”
หมอเวรแผนกฉุกเฉินที่ตามมาผ่าตัดส่ายหน้า “ไม่ครับ ศาสตราจารย์เฉินบอกว่าไม่น่าจะมีการบาดเจ็บที่หลอดเลือดดำบริเวณใกล้ตับ จึงไม่จำเป็นต้องให้”
เกาฮว๋าหรงได้ยินว่าเป็นศาสตราจารย์เฉินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ศาสตราจารย์เฉินคนไหน
อวี๋หย่งกังรีบพูดว่า “เฉินชางไงครับ หัวหน้าเกา!”
เกาฮว๋าหรงได้ยินว่าเป็นเฉินชางก็ขานรับว่าอ้อ
