่างทบทวนตัวเอง “เฮ้อ…ความรู้ผมตื้นเขิน ไม่เคยได้ยินมาก่อน ยังต้องขอให้ศาสตราจารย์เฉินช่วยอธิบายอย่างละเอียดทีครับ”
เฉินชางอดมองฟั่นโจวฉวนคนนี้สูงขึ้นอีกระดับไม่ได้
สังคมนี้มีนักดนตรีเก๊เนียนเป่าขลุ่ยเยอะเกินไปแล้ว
เฉินชางอดหันไปมองนักศึกษาที่อยู่ไกลออกไปไม่ได้ เขาถาม “คุณเคยได้ยินไหม”
นักศึกษาปริญญาเอกคนนั้นพยักหน้า!
“ครับ เคยได้ยินมาเลาๆ”
เฉินชางหัวเราะ “อธิบายสักหน่อยสิ ว่านี่เป็นโรคแบบไหน”
นักศึกษาปริญญาเอกคนนั้นกลับเป็นคนมีพรสวรรค์ “นี่เป็นการเจริญเติบโตผิดปกติที่หัวใจ เนื้องอกที่พัฒนาผิดรูปในสภาพตัวอ่อนเทียม อาการหลักๆ คือ…เจ็บหน้าอก หัวใจเต้นผิดปกติ อากา ารแสดงไม่ต่อเนื่อง…แต่ว่า…”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็พลันเบิกตาโต
เชี่ย!
นึกไม่ถึงว่าจะเจอคนที่ปั้นเรื่องเก่งกว่าฉัน
นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดปรบมือไม่ได้
ทุกคนโดยรอบเห็นดังนั้น ก็พากันปรบมือตาม
แม้แต่หลี่ข่าย ซุนกว่างอวี่ รวมถึงฟั่นโจวฉวนแห่งแผนกศัลยกรรมทรวงอกก็เริ่มปรบมือด้วย
นักศึกษาปริญญาเอกคนนั้นได้ยินเสียงปรบมือ ก็มองเพื่อนนักศึกษาที่โดยรอบอย่างตื่นเต้นและภูมิใจ เห็นความนับถือในสายตาของพวกเขาก็อดฮึกเหิมขึ้นมาไม่ได้
เขาไม่เคยได้เกียรติแ