าลัยของเขามีการวิจัยการจำแนกประเภทของการฉีกขาดอย่างไร!
เฉินชางได้ยินคำถามนี้ก็จนปัญญาจริงๆ!
อาจารย์มหาวิทยาลัยของเขาจะไปรู้อะไร
อย่าว่าแต่การฉีกขาดเลย
แม้แต่หลอดเลือดแดงใหญ่มีกี่สาขายังไม่รู้เลย
เฉินชางนึกถึงอาจารย์สอนกายวิภาคศาสตร์หญิงที่เก่งในการ ‘เข้าสังคม’ และวิเคราะห์ตัวเองของตนแล้วส่ายหน้า!
ช่างเถอะ!
อาจารย์สอนกายวิภาคศาสตร์ของตนถูกสืบเจอได้ง่าย ยอมรับอย่างเปิดเผยไปเลยดีกว่า!
คิดได้แบบนี้ เฉินชางพลันเปิดเผยความจริง ผมไม่เสแสร้งแล้วก็ได้!
ผมเก่งมาก!
เฉินชางมองเสี้ยวเจ๋อไห่ “หัวหน้าเสี้ยว ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้นะครับ แต่เรื่องแบบนี้ต้องวางแผนระยะยาว ไว้ผมให้หนังสือเล่มหนึ่งกับคุณ คุณลองไปอ่านดู”
เสี้ยวเจ๋อไห่ฟังแล้วอึ้งไป “หนังสือเหรอครับ”
เฉินชางพยักหน้า!
“ครับ ผมเตรียมจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับมาตรฐานการจำแนกภาวะหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาด ถึงตอนนั้นจะเชิญหัวหน้าเสี้ยวไปเขียนคำนำให้ครับ”
เสี้ยวเจ๋อไห่ได้ยินคำพูดของเฉินชางก็ตะลึงไปทันที!
ไม่เพียงแค่เสี้ยวเจ๋อไห่ สายตาของทุกคนที่มองเฉินชางต่างเปลี่ยนไป
การเขียนบทความกับการเขียนหนังสือคนละเรื่องกันเลย!
ประเด็นคือเพียงแค่การจำแนกประเภท คุณเขียนออกมาได้เป็นหนัง
