สือเล่นหนึ่งเลยเหรอ
ใช่แล้ว!
เฉินชางทำได้จริงๆ!
เฉินชางยิ้ม “รออีกหน่อยนะครับ”
เฉินชางพูดจบก็พาลูกศิษย์ทั้งสิบสองคนจากไปอย่างสง่า
ทิ้งให้พวกโรงพยาบาลรุ่ยจินอึ้งอยู่ตรงนั้น
รู้สึกเพียงว่าได้หลงใหลในความสง่างามของศาสตราจารย์เฉินไปแล้ว!
หลังจากเครื่องบินเทคออฟ
เมิ่งซีใช้แขนชนกับแขนของเฉินชางเหมือนไม่ตั้งใจ
เฉินชางหันมองเมิ่งซี “คุณชนผมทำไมครับ”
เมิ่งซีหรี่ตา “คุณวิจัยเกี่ยวกับการจำแนกประเภทของภาวะหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดอยู่จริงเหรอ”
เฉินชางพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว “ใช่ครับ ผมผ่าตัดได้ดีขนาดนั้น วิจัยเกี่ยวกับการจำแนกประเภทการฉีกขาดก็สมควรอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ”
เฉินชางตัดสินใจแล้ว
จุดเด่นของผมคือพรสวรรค์ ทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ
เมิ่งซีกอดอกมองบน “ฉันค้นพบว่าไม่ได้เจอคุณมาครึ่งปี คุณหน้าไม่อายขึ้นเรื่อยๆ แล้ว! ฉันเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของคุณนะคะ”
เฉินชางเองก็จนคำพูด “พี่สาว คุณยังจำได้ด้วยเหรอว่าคุณเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของผม ทางมหาวิทยาลัยเร่งผมมาหลายครั้งแล้วว่าให้ผมเขียนบทความสรุป ส่งการบ้าน ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษา คุณควรทำให้ผมไม่ใช่เหรอ คุณดูอาจารย์ที่ปรึกษาคนอื่นๆ คอยสอนนักศึกษา เขียนการบ้านให้ เขียนวิทยานิพนธ์ให
