ผมก็จะเป็นแพทย์เจ้าของไข้แล้ว ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!”
ทว่าจากสีหน้าของเฉินชางเห็นได้ชัดว่ากำลังพูดว่า ‘แพทย์เจ้าของไข้อันดับหนึ่งของประเทศอยู่ตรงนี้แล้ว พวกคุณถอยไปให้หมด! ผมจะเก๊กแล้ว’
หลังจากเฉินชางจากไป
ในโรงอาหารมีเพียงแค่เสียงแอร์ และเสียงหายใจด้วยความเดือดดาล!
หน้าไม่อายเกินไปแล้ว
ร้ายกาจมาก!
ทุกคนต่างชูนิ้วโป้งไปยังทิศทางที่เฉินชางจากไปอย่างจนปัญญา
สุดยอดเกินไปแล้ว
ช่วยไม่ได้
นี่แหละที่เรียกว่าผู้ยิ่งใหญ่
สุดยอด!
ทว่าหลังจากเฉินชางจากไป ทุกคนต่างตื่นเต้นขึ้นมา
“แคปหน้าจอ!”
“รีบแคปหน้าจอไว้สิ!”
“จริงครับ ผมจะโพสต์ลงโมเม้นท์เพื่อนในวีแชท สะใจมาก!”
แม้ทุกคนจะไม่ชินกับการเก๊กของเฉินชาง แต่…พวกเขาเอาผลคะแนนของเฉินชางไปอวดคนอื่นได้อย่างแน่นอน!
นึกถึงสีหน้าของคนอื่นๆ ที่รู้สึกพ่ายแพ้หลังจากเห็นผลคะแนนนี้ พวกเขารู้สึกว่าช่างมันเถอะ
ถึงอย่างไร ได้รู้จักคนเก่งแบบนี้ พวกเขาก็ดีใจมาก
ทุกคนต่างมีกลุ่มเพื่อนของตัวเอง
เฉินชางฮัมเพลง
แสงอาทิตย์ที่แรงกล้าก็ไม่ร้อนเลยสักนิด
เพราะการเก๊กครั้งนี้สะใจมาก!
เหล่าหม่ายืนมองฉากนี้อยู่ที่เดิม ความรู้สึกในใจซับซ้อนมาก
โชคดีที่ตนไม่ได้เดินเข้าไป ไม่อย่างนั้น การเก๊กค
