สัมพันธ์ที่ซับซ้อนมาก!
จางอวี๋ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น
เธอถึงขั้นคิดว่าความคิดของตนน่าขำ
ถึงอย่างไร…ศาสตราจารย์เฉินจะอยากได้เงินของแม่หรือ
ทว่า…
นอกจากเงิน แม่มีอะไรอีก
หรือจะเป็นเนื้อหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลกรัมนี้
ใช่แล้ว!
จู่ๆ จางอวี๋ก็รู้สึกว่า บางทีความงามในสายตาของศาสตราจารย์เฉินอาจจะไม่เหมือนคนทั่วไปจริงๆ
นี่อาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่ารักแท้ล่ะมั้ง!?
คิดถึงตรงนี้ จางอวี๋รู้สึกประทับใจมาก
จางอวี๋ตื่นเต้นมากที่แม่ได้เจอผู้ชายเก่งๆ แบบนี้
เธอถึงขั้นเริ่มขอโทษพ่อแทนแม่ ถึงอย่างไรศาสตราจารย์เฉินก็ดีเกินไป เก่งเกินไปแล้ว
จางอวี๋จึงรีบพูดว่า “สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์เฉิน…ไม่สิ อาเฉิน!”
ประโยคนี้ทำให้เฉินชางมึนงง!
เรียกผมเหรอ
เรียกผมว่าอาเหรอ
เฉินชางยิ้มอย่างอึดอัด “เรียกผมว่าอาดูเหมือนจะ….”
ป้าอ้วนพยักหน้า “ใช่ เฉินชางไม่ใช่คนนอกสักหน่อย ความจริงแม่รู้จักเสี่ยวเฉินมานานมากแล้ว เขาอยู่ที่บ้านเรามาสามปีกว่าแล้ว! แม่จะแนะนำเสี่ยวเฉินให้ลูกรู้จักตั้งนานแล้ว แต่ลูก …ไม่ยอมกลับประเทศเสียที”
จางอวี๋ฟังแล้วตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
ที่แท้…
ก็อยู่กินกันมาสามปีแล้ว!
ตอนนี้จางอวี๋ดูจากสายตาของแม่ เธอเหมือนจะเข้าใจแล้ว จึงรีบ
