กุกตะกัก “สวัสดีครับ ศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางอึ้ง คำพูดที่เตรียมไว้เมื่อครู่นี้ดูคลุมเครือไม่ชัดเจนขึ้นมา
“เอ่อ…อรุณสวัสดิ์ครับ ผู้คุมสอบทุกท่าน ผมผู้เข้าสอบหมายเลขสี่สิบเก้าครับ”
ความจริงจะโทษเฉินชางก็ไม่ได้ คนที่มาเป็นผู้คุมสอบในวันนี้ คนหนึ่งคือรองหัวหน้าแผนกฉุกเฉินในมหาวิทยาลัยการแพทย์แห่งมณฑลตงหยาง อีกคนคือรองหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหัวใจโรงพยาบาล อันดับสองและรองหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปโรงพยาบาลตี้ถานเมืองหลวง
ในสายตาของทั้งสาม เฉินชางเป็นคนที่เก่งมาก
เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้!
รองหัวหน้าของโรงพยาบาลตี้ถานชื่อว่าสวีอ้ายหมิง เขาพยายามทำให้รอยยิ้มของตนเองดูไม่สูญเสียความน่าเคารพที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ศาสตราจารย์เฉินครับ การทดสอบในวันนี้แบ่งเป็นสี่ข ขั้นตอนหลักๆ! ขั้นตอนแรกคือการซักประวัติคนไข้ ขั้นตอนที่สองคือการวิเคราะห์ผลการตรวจและเอกสารการเอกซเรย์ ขั้นตอนที่สามคือการวินิจฉัย และขั้นตอนสุดท้ายคือการทำแผนการรักษา ศา าสตราจารย์เฉินจะเริ่มจากขั้นตอนไหนดีครับ”
ผู้คุมสอบทั้งสามดูนอบน้อม กลับเป็นผู้เข้าสอบที่ดูผ่อนคลาย คนไข้หนึ่งเดียวจึงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
เขาคิดว่าตนอาการหนักขึ้นหรือเปล่า
เขาเป็นแค่โรคหั
