!
ฮึ่มๆๆ!
เฉินชางโล่งใจ ที่แท้วันนี้เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ของฉัน ตกใจแทบแย่!
สุขสันต์วันเด็ก[1]นะตัวฉัน!
หม่าเยว่ฮุยหัวเราะฮ่าๆ พลางมองเฉินชาง “ฉันจะบอกความลับอย่างหนึ่งกับนายแล้วกัน นายคือหมอคนสุดท้ายในหมู่พวกเราที่จะสอบประเมินกลาง!
นายเห็นหรือเปล่าว่าเสี่ยวจางกำลังจะได้เป็นรองหัวหน้าแพทย์แล้วน่ะ!”
เฉินชางมองเจ้าหม่าเซอะซะที่เยาะเย้ยตนอยู่ เขาถอนหายใจอย่างจนปัญญา ก็ที่นี่คือโรงพยาบาลศูนย์แพทย์ฉุกเฉินเมืองหลวงนี่นา
ขั้นต่ำคือปริญญาโท คนรุ่นหนุ่มก็อยู่ระดับปริญญาเอกกันหมดแล้ว
หากพูดถึงการสอบประเมินกลาง ปกติแล้วหลังจบปริญญาตรีต้องมีอายุงานสี่ปีขึ้นไป
เรียนปริญญาโทแค่สองปีก็จบ!
ส่วนปริญญาเอก หลังจบมาสองปีก็สอบเลื่อนขั้นเป็นรองหัวหน้าแพทย์ได้แล้ว
การสอบวัดระดับตำแหน่งของหมอในจีนถูกรวมไว้ในวงจรเดียว แถมยังแบ่งแยกจากอายุงานด้วย ดังนั้น ต่อให้เฉินชางจะมีทักษะเลิศล้ำน่าตะลึง แต่ถ้าอยากเป็นแพทย์เจ้าของไข้ก็จำเป็นต้อง งเข้าร่วมการสอบประเมินตามอายุงาน
แต่ว่าหลังจากได้เป็นแพทย์เจ้าของไข้ก็จะต่างกันออกไปแล้ว!
นี่แปลว่าคุณจะกลายเป็นมือฉมังแล้ว ผ่าตัดส่ว