ำบ้านมานานขนาดไหนแล้วเนี่ย ถ้าไม่ใช่เฉินชาง ฉันคงลืมไปแล้วว่าในแผนกเรายังมีแพทย์ประจำบ้านอยู่!”
เฉินชางหน้าแดงขึ้นมา!
เขาหงุดหงิดอยู่ในใจ!
แพทย์ประจำบ้านแล้วมันทำไม
ฉันคือแพทย์ประจำบ้านอันดับหนึ่งของประเทศเชียวนะ…
ไม่ใช่เด็กน้อย
อวี๋หย่งกังเอ่ยต่อว่า “เอาละ…ทุกคนล้วนเป็นผู้อาวุโส ช่วงนี้ก็ทำงานหนักกันหน่อยนะ ให้เวลาแพทย์ประจำบ้านเฉินได้ทบทวนความรู้หน่อย ถ้าเกิดสอบไม่ผ่านขึ้นมาจะขายหน้ามากขนาดไ ไหนกัน”
ทุกคนทนต่อไปไม่ไหวแล้ว ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นออกมาทันที!
[1] 1 มิถุนายนของทุกปีคือวันเด็กแห่งชาติของประเทศจีน