ึงแพทย์อาวุโสล้วนจ้องมองแพทย์ประจำบ้านตัว วน้อยอย่างเฉินชาง
ตกตะลึงกันถ้วนหน้า!
จากนั้นก็ตระหนักได้ในทันใด พวกเขาจ้องมองเฉินชางด้วยสีหน้ายิ้มไม่เชิงยิ้ม
ที่ผ่านมา ทุกคนล้วนถูกความสามารถของเฉินชางบดบังสายตา
ลืมไปเลยว่าความจริงแล้วเขาเป็นแค่แพทย์ประจำบ้านตัวเล็กๆ คนหนึ่ง
อย่างไรก็ตามแต่ คุณเคยเห็นแพทย์ประจำบ้านที่เก่งขนาดนี้หรือไง
แต่ความจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว!
เฉินชางคือแพทย์ประจำบ้านอันดับหนึ่งของประเทศ!
แต่ว่า…
พวกเขาเชื่อมั่นว่าฉายานี้ไม่มีทางอยู่กับเฉินชางไปได้นาน
เพราะอีกไม่กี่วันเฉินชางจะเลื่อนระดับสำเร็จแน่นอน!
กลายเป็นแพทย์เจ้าของไข้อันดับหนึ่งในประเทศ
อวี๋หย่งกังกระแอมเล็กน้อย ฝืนระงับไม่ให้หัวเราะออกไป เขาพยักหน้าเอ่ยให้กำลังใจ “อืม เยี่ยมเลย พยายามเข้านะ!”
พอพูดจบอวี๋หย่งกังก็เอ่ยว่า “จบประชุม”
แต่เพิ่งจะเดินออกไปได้ครึ่งก้าว จู่ๆ เขาก็วกกลับมา เอ่ยกับทุกคนว่า “คือว่า…วันนี้เป็นวันเด็ก พวกเรามาร่วมอวยพรให้กับแพทย์ประจำบ้านคนสุดท้ายในแผนกของพวกเรากันเถอะ!”
หลังพูดจบ อวี๋หย่งกังก็อดบ่นออกมาไม่ได้ “ฉันไม่ได้เจอแพทย์ประจ
