ำเสร็จก็โบกมือร้องขึ้นว่า “พักกองๆ”
จากนั้นเฉินชางและฉินเยว่ก็ลงมาจากกลางอากาศ พวกเขารู้สึกเหมือนได้เหาะเหินข้ามกำแพงจริงๆ
ฉินเยว่มีความสุขมาก เธอยิ้มกว้างแล้ว
เฉินชางเห็นฉินเยว่มีความสุข ในใจเขาก็มีความสุขมากเช่นกัน
พูดกันตามตรงคือฉินเยว่มีความสุข เขาก็มีความสุขด้วย
ปกติแล้วเขาไม่มีเวลามาอยู่กับเธอเลย ตอนนี้มีเวลาแล้ว ย่อมสมควรใช้เวลากับเธอให้ดี
“ฮ่าๆ เมื่อกี้คุณแสดงได้ดีมากเลย! เหมือนจอมยุทธ์ใหญ่ตัวจริงไม่มีผิด!”
เฉินชางถาม “ถ้างั้นคุณขำทำไม”
ฉินเยว่เอ่ยว่า “คุณแสดงสมบทบาทเกินไป ฉันเลยอยากหัวเราะไง”
ฉินเยว่มองเฉินชางด้วยแววตาที่เปี่ยมความนับถือ “คุณสอนฉันบ้างสิ! ต้องแสดงยังไง”
เฉินชางยิ้มออกมา “ได้สิ! ตอนกลางคืนมาหาผมที่ห้อง แล้วผมจะสอนคุณเอง”
หลังพูดจบ เฉินชางก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ
อยู่ในช่วงพัก ฉินเยว่นั่งอยู่ด้านข้าง ในเวลานี้เอง นักแสดงหนุ่มน้อยก่อนหน้านี้พลันเดินเข้ามาหาฉินเยว่
“เป็นผู้หญิงอยู่ข้างนอกก็ระวังตัวบ้างสิ!”
ฉินเยว่งุนงงไปครู่หนึ่ง
ชายหนุ่มเห็นฉินเยว่หันมามองตนอย่างดูไม่ค่อยจะเข้าใจนักแต่ก็ค่อนข้างรู้สึกขอบคุณเช่นกัน!
ทันใดนั้น เขาก็เหมือนได้รับแรงกระตุ้น เอ่ยอย่
