างจริงจังว่า “ทักษะการแสดงของเขาธรรมดามาก แถมยังให้คุณไปหาที่ห้องตอนกลางคืนอีก เห็นได้ชัดว่ามีเจตนาไม่ดี!”
ฉินเยว่มองอีกฝ่ายด้วยความมึนงง คุณอยากจะบอกอะไรกันแน่
นักแสดงหนุ่มเอ่ยต่อว่า “ผมผ่านการแสดงมาหลายเรื่องแล้ว จริงสิ ผมเห็นการแสดงของคุณแล้ว รู้สึกว่าคุณมีพรสวรรค์มากเลย
ตอนที่พวกคุณถ่ายทำก่อนหน้านี้ น่าจะใส่อารมณ์ร่วมเข้าไปอีก ตอนที่สบตากัน จะต้อง…”
ชายหนุ่มบรรยายอย่างจริงจัง เอ่ยกับฉินเยว่ว่า “ถ้าหากคุณชอบการแสดง ผมสอนให้ได้นะ นี่คือช่องทางติดต่อของผม”
ฉินเยว่หันไปหาชายหนุ่ม เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ขอบใจนะ แต่ไม่ต้องหรอก”
ชายหนุ่มก็ไม่ได้อารมณ์เสียใส่ ยิ้มอย่างคาดการณ์เอาไว้แล้ว เขานั่งลงด้านข้างพูดขึ้นว่า “อันที่จริง การเป็นนักแสดงคือการทุ่มเทตลอดชั่วชีวิต จำเป็นต้องศึกษาเรียนรู้อย่างใส่ใจ ผมมีหนังสืออยู่หลายเล่ม ยกให้คุณได้นะ…”
จู่ๆ ฉินเยว่ก็เอ่ยขึ้นว่า “ฉันไม่ใช่นักแสดงหรอกค่ะ!”
ชายหนุ่มชะงักไปทันที
นี่ไม่เป็นไปตามแผนเลย!
ตอนนี้เอง เฉินชางก็เดินออกมา เอ่ยกับฉินเยว่ว่า “เธอยากแสดงใช่ไหม”
ฉินเยว่พยักหน้ารับ “อยากสิ!”
ชายหนุ่มตะลึงงัน มองไปที่ฉินเยว่ทันที เบิกตากว้าง ผู้หญิงที่ดูดีแบบเ
