“หยุด!”
เฉินชางเพิ่งเข้าบ้านไม่นาน ก็เห็นฉินเยว่กางจมูกสูดดมกลิ่นอยู่ที่ประตูเหมือนหมาป่าตัวน้อย
“บอกมาซะดีๆ วันนี้ไปเถลไถลที่ไหนมาหรือเปล่า”
เฉินชางจนคำพูด “ผมมีเวลาเสียที่ไหน”
หมาป่าตัวน้อยฉินได้ยินแบบนี้ก็ส่งเสียงหัวเราะทีหนึ่ง “หัวหน้าเซวียก็งานยุ่ง แต่ยังบริหารเมียน้อยร้อยกว่าคนได้ งานยุ่งเป็นแค่ข้ออ้าง!”
เฉินชางได้ยินแล้วอึ้งไปทันที จู่ๆ ก็รู้สึกเสียใจภายหลังขึ้นมา
รู้แบบนี้…ยึดโทรศัพท์มือถือของเซวียตงไว้คงดี!
ไม่คิดว่าจะเป็นการขุดหลุมฝังตัวเอง!
“ฉันได้ยินมาว่า ตอนนี้มีผู้กำกับของรายการโทรทัศน์แอบมีใจให้คุณ! บอกว่าคุณทั้งหล่อทั้งมีความสามารถ!”
เฉินชางได้ยินประโยคนี้ก็ตัวสั่นเทิ้มทีหนึ่ง!
ใครทรยศผม?
อู๋ถงฝู่?
หรือสวีจื่อหมิง…
ผู้อำนวยการอู๋คงไม่ใช่คนแบบนั้น หรือจะเป็นสวีจื่อหมิง
หน็อยแน่ ผมอุตส่าห์คลี่คลายความเข้าใจผิดให้คุณกับภรรยา คุณกลับทำกับผมแบบนี้ ต่อไปผมจะไว้ใจให้คุณทำงานใหญ่ได้อย่างไร
เฉินชางคิดได้แบบนี้ก็รู้สึกว่า พรุ่งนี้กลับไปจะต้องล้างสมาชิกทีม เสริมสร้างความสามัคคีใหม่สักหน่อย!
“เอาเรื่องนี้มาจากไหน! อีกอย่าง…เธอสวยสู้คุณไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมไม่ได้โง่นะ!”
ฉินเยว่สีหน้าเปลี่ยนไป “คว
