แน่นอนว่าต้องการการปลอบโยนเพื่อให้ จิตใจสงบ ถ้าในสถานการณ์แบบนี้ คุณมีที่พึ่งพิง จะเสริมสร้างความมั่นใจให้คุณอย่างมาก นอกจากนี้ ไหล่ของพยาบาลนุ่มมาก เช็ดเหงื่อสะดวกกว่า ไหล่ของผู้ชายแข็งเกินไป ไม่เหมาะ!”
เฉินชางเห็นว่าสวีอ้ายชิงและสวีจื่อหมิงพยักหน้าอย่างไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก จึงอดมองหลี่เป่าซานไม่ได้!
เขาจำได้แม่นว่า เมื่อก่อนหัวหน้าหลี่บอกเขาว่าตอนผ่าตัด ถ้าจะเกาหลังต้องให้ผู้ชายด้วยกันช่วย!
เฉินชางรู้สึกว่าตนพลาดฤดูใบไม้ผลิทั้งฤดู เข้าสู่ฤดูร้อนเลย!
อีกอย่าง กลิ่นเหม็นบนตัวผู้ชายจะเทียบกับพี่ๆ พยาบาลได้อย่างไร
เฉินชางขุ่นเคืองใจเล็กน้อย!
นี่ทำให้เขางุ่นง่านไปตลอดทั้งบ่าย
เฉินชางถอนหายใจ มองหลี่เป่าซานพร้อมพูดว่า “หัวหน้าครับ ถ้าคุณสอนผมแบบนี้แต่แรก ตอนนี้ลูกของผมกับฉินเยว่คงอายุสองขวบแล้ว”
หลี่เป่าซานได้ยินแล้วกระแอมทีหนึ่ง “เรื่องนี้จะโทษผมไม่ได้นะครับ ผู้อำนวยการฉินให้ผมทำแบบนี้”
หลี่เป่าซานพูดจบก็รู้สึกว่าตนโยนความผิดให้ถูกคนแล้ว
ตามคาด หลังจากเฉินชางได้ยินแล้วก็เถียงต่อไม่ได้
หลังจากออกจากห้องผ่าตัด เฉินชางก็ดูแถบความ
