เซวียตงในตอนนี้ การผ่าตัดของเฉินชางเหมือนใช้ความสามารถกำจัดศัตรู
ต่างกันเกินไปแล้ว!
ต่างจนเซวียตงไม่คู่ควรจะเป็นคู่แข่งของเฉินชางแล้ว!
ระหว่างที่ทุกคนกำลังสะเทือนใจ เซวียตงรู้สึกว่าตนสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ความรู้สึกเย็นยะเยือกบางอย่างซึมออกมาจากในกระดูกตรงแผ่นหลัง เย็นวาบเป็นระลอก
เขาดูการผ่าตัดของเฉินชางต่อไม่ไหวแล้ว รีบลุกขึ้นวิ่งออกไป
เขาปรารถนาจะหนีออกจากที่นี่อย่างแรงกล้า ไม่อยากดูการผ่าตัดของเฉินชาง
ทุกคนหันมองเซวียตงแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้สนใจ!
จนกระทั่งมาถึงห้องเวร เซวียตงรีบเอาน้ำเย็นล้างเม็ดเหงื่อบนใบหน้าของตนเอง แต่กลับค้นพบว่าไรผมตรงขมับสองข้างของตนเปียกโชกแล้ว…
เขารีบล้างหน้าด้วยน้ำเย็น อยากสลัดภาพการผ่าตัดของเฉินชางออกจากหัว!
ทว่า…ไม่ว่าจะส่ายหัวอย่างไร การผ่าตัดของเฉินชางก็เหมือนฝันร้ายที่วนเวียนอยู่ในหัวของเขา!
เซวียตงนั่งอยู่บนเตียงอย่างหมดอาลัยตายอยาก ในปากพึมพำ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!
ยิ่งอิจฉา ความเจ็บปวดก็ยิ่งรุนแรง!
เซวียตงยิ่งเกลียดเฉินชาง ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นก็ยิ่งสลัดไม่หลุดเช่นกัน
เขาไม่ได้โง่ เขาตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าการผ่าตัดของเฉินชางเหนือกว่าตน ถึงขั้นที่เหนือกว่าพ
