่อของตน และไม่มีทางที่ตนจะเอาชนะได้!
จู่ๆ เขาก็นึกถึงรางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทหวังจงเฉินแห่งประเทศจีนประจำปีนี้
ไม่ได้นะ!
จะให้เฉินชางเข้าร่วมไม่ได้เด็ดขาด!
เซวียเจิ้งเริ่นพ่อของเขาเป็นประธานสมาคม เขาจะต้องปฏิเสธการเข้าร่วมของเฉินชางได้อย่างแน่นอน
ทว่าตอนนี้เอง เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น
เซวียตงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากำลังจะรับสาย แต่…เขารู้สึกว่ามือของเขาสั่นไม่หยุด!
เซวียตงตกใจ รีบโยนโทรศัพท์มือถือทิ้งโดยไม่สนว่าใครโทรมา
เพราะ…
มือของเขาสั่นอยู่!
นี่…นี่มันเกิดอะไรขึ้น
สำหรับศัลยแพทย์ มือสั่นเท่ากับการสูญเสียอาชีพทันที
ชั่วขณะนี้เซวียตงลนลานแล้วจริงๆ!
ใบหน้าของผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในหัวของเขา…
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมมือสั่นขนาดนี้
เขากลัวจริงๆ…
ผ่านไปครู่ใหญ่…
ตอนที่เซวียตงกำลังจะใจสลาย มือก็หยุดสั่น แต่เขายังกลัวอยู่
ถ้ามือสั่นตอนผ่าตัดจะทำอย่างไร
ทันใดนั้น เซวียตงทรุดนั่งลงบนเตียงในห้องเวร จ้องเพดาน...สายตาล่องลอย
ทว่าตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เซวียตงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูแล้วชะงักไป เป็นหญิงสาวที่ตนเพิ่งออกเดตด้วยในช่วงนี้ และยังเป็นนักศึกษาด้วย เชื่อฟังกว่า
