เอกสารอื่นๆ เขาเขียนเสร็จกำลังจะออกไป พอดีเห็นเซวียตงกับอวี๋หย่งกังทักทายกันอยู่ข้างนอก
ผู้ชายคนนี้ยังคงสุขุม พูดจาสุภาพ ราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไม่มีผลต่อเขา
เฉินชางอดแค่นหัวเราะและส่ายหน้าไม่ได้
คนแบบนี้มันเกินเยียวยาจริงๆ!
เฉินชางไม่ได้พูดจาดูถูก แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าคนที่โหดเหี้ยมไร้จิตสำนึกแบบนี้ มโนธรรมอาจเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นสำหรับเขา
แต่บางครั้งคนประเภทนี้กลับประสบความสำเร็จมีหน้ามีตาในสังคม!
ในตอนนี้ อวี๋หย่งกังก็ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้ “รองหัวหน้าเซวีย ไม่ไปผ่าตัดแล้วเหรอครับ”
เซวียตงส่ายหัว “อืม คนไข้ไม่อยากให้ผมผ่าตัดน่ะ”
อวี๋หย่งกังถอนหายใจ รู้สึกสงสารหมี่ตี้ เด็กสาวคนนี้อายุไล่เลี่ยกับลูกสาวของเขาเลย
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาแผนกศัลยกรรมประสาท ต้องการหาหมอที่เก่งกว่า
แต่ศาสตราจารย์หลายคนตอนนี้ต่างมีคิวผ่าตัด หรือไม่ก็มีธุระ
อวี๋หย่งกังพูดขึ้นทันใด “รองหัวหน้าเซวีย ให้ผมไปคุยกับผู้ป่วยก่อนดีไหมครับ เพราะยังไงซะการผ่าตัดระบบประสาทก็ไม่เหมือนการผ่าตัดอื่น ถ้ามีแพทย์ผู้นำทีมที่เก่ง ผู้ป่วยก็จ จะฟื้นตัวเร็วข
