า “ส่งตัวคนไข้ไปที่ห้องสังเกตอาการ ห้องฉุกเฉินไม่เหมาะเท่าไร ไม่มีเครื่องมือที่จำเป็นต้องใช้”
หญิงชราพยักหน้าตอบรับ
ทุกคนจึงช่วยกันส่งตัวชายชราไปที่ห้องสังเกตอาการ
ส่วนหญิงชราหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งออกมาผูกบนมือของชายชราโดยไม่ได้พูดอะไร
สมัยนี้ไม่มีใครใช้ผ้าเช็ดหน้าแล้ว แต่หญิงชรากลับยังพกอยู่ตลอด
เฉินชางอดพูดไม่ได้ “คุณป้าครับ คุณป้าไปพักที่ห้องผู้ป่วยห้องข้างๆ ไหมครับ”
หญิงชรายิ้มพูด “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ง่วง พออายุมากขึ้นก็นอนน้อยลง”
จู่ๆ จ้าวตันเยี่ยนก็พูดอย่างอิจฉา “พวกคุณรักกันมากจริงๆ น่าอิจฉาจริงๆ เลยค่ะ!”
หญิงชราส่ายหน้า “อิจฉาอะไรกันเล่า ทะเลาะกันมาทั้งชีวิตแล้ว คนเราอยู่ด้วยกันก็แบบนี้แหละ ก่อนแต่งงานน่ะ อะไรๆ ก็ดีไปหมด แต่ก็แค่เสแสร้ง หลังจากแต่งงานกัน เสแสร้งไม่ไหวแล้ ว แต่เสแสร้งไม่ได้แล้วด้วย ก็เหมือนลิ้นกับฟันที่กระทบกระทั่งกันตลอด!”
คำพูดนี้ทำให้เฉินชาง สวีจื่อหมิง จ้าวตันเยี่ยนและพวกพยาบาลรู้สึกขำขึ้นมา
เพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆ
หญิงชราพูดต่อว่า “ความจริงหลังแต่งงานต่างหากที่เป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ชีวิตคู่ ทำให้คนสองคน
