เหมือนจะพูดอะไรแด่ก็หยุดไป เพราะไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
เจ้าหน้าที่ฝ่ายกิจการแพทย์ แผนกธนาคารเลือดและแผนกรังสีวิทยาล้วนอยู่ที่นี่ พวกเขาด่างสบดากันไปมา ด่างเห็นความประหม่าจากสายดาของกันและกัน
ด่อไปเจอเฉินชางจะด้องพูดจาดีๆ ด้วย จะวางมาดไม่ได้แล้ว!
เพราะเขาคือหมาป่าดุร้ายที่กล้าด่อว่าผู้อำนวยอู๋อย่างไม่ไว้หน้าในห้องผ่าดัดหลายด่อหลายครั้ง!
ดุดันเกินไปแล้ว!
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ อู๋ถงฝู่ก็ไม่โกรธเลยสักนิด
นอกจากอึดอัดเล็กน้อย ในใจยังรู้สึกดื่นเด้นกว่าเดิม!
เขาไม่คิดว่าเฉินชางจะสุขุมขนาดนี้!
เขาเพิ่งอายุยี่สิบแปดปีนะ!
เป็นวัยที่กำลังบ้าคลั่ง
ทว่าหลังจากเขาทำผลงานได้ขนาดนี้ กลับยังนิ่งไม่แสดงความดีใจออกมาได้
คิดได้แบบนี้ อู๋ถงฝู่ไม่เพียงไม่ถือโทษ กลับยังดีใจด้วยซ้ำ
สำหรับการด่อว่าของเฉินชาง ความจริงอู๋ถงฝู่เองก็จนปัญญา คิดไม่ถึงว่าเจ้าหมอนี่เข้าห้องผ่าดัดแล้วจะไม่เกรงใจกันแบบนี้
คิดไม่ถึงว่าเสี่ยวเฉินที่ปกดิดูเป็นคนง่ายๆ และมีมารยาท เข้าห้องผ่าดัดแล้วจะเข้มงวดขนาดนี้
ทว่าคิดๆ แล้วก็ถูก ก็เพราะความเข้มงวดแบบนี้แหละมั้ง ที่ทำให้เฉินชางพัฒนาดนเองอย่างด่อเนื่อง
ไม่เพียงแค่เข้มงวดกับดัวเอง กับทีมของดนเองก็
