ระหว่างทาง เสี้ยวเจ๋อไห่กับเฉินชางคุยเรื่องผ่าตัดวันนี้ไปเยอะมากทั้งสองพลันพูดถึงการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ในช่องท้องไปโดยปริยายตอนแรกคนกับแท็กซี่พยายามคุยกับทั้งสองอย่างกระตือรือร้นทว่า…สิ่งที่เฉินชางและเสี้ยวเจ๋อไห่คุยกันลึกล้ำเกินไป คนกับรถฟังไม่รู้เรื่องเลยทำได้เพียงตั้งใจกับรถคนกับรถแท็กซี่ที่ตอนแรกคิดว่าตนทำเป็นทุกอย่างในที่สุดก็สัมผัสได้ถึงคำว่าสีซอให้ควายฟังนั่งเงียบตลอดทางทำให้คนกับรถเหล่าหยางที่ปกติพูดมากรู้สึกอึดอัดไปหมดแต่ก็ใช่ว่าจะไม่พูดเลยแม้แต่คำเดียว ตอนที่ทั้งสองลงจากรถ เฉินชางถามว่าเท่าไรเหล่าหยางพูดอย่างตื่นเต้น “สามสิบห้าหยวนครับ!”ในที่สุดก็มีประโยชน์ที่ฟังเก้าใจแล้ว!คิดได้แบบนี้ เกาตัดสินใจพูดอีกสักหน่อย “วีแชทเพย์หรืออาลีเพย์ครับ”หัวหน้าเสี้ยวเจ๋อไห่ไม่ได้อยู่ต่อนานนัก หลังจากคุยกับอู๋ถงฝู่เสร็จ ก็หยิบสัมภาระไปสนามบินด้านเฉินชาง หลังจากกลับถึงโรงพยาบาล ก็ไปที่ห้องเวรทันที[ติ๊ง! ยินดีด้วย ซ่อมผนังหลอดเลือดโป่งเทียมเจ้าดินแดนเลเวลแปดสิบแปดสำ เร็จ รางวัลที่ได้รับ: คีมสำ หรับจับเก็มเย็บแผลกองผม]เฉินชาง “???”คีมสำ หรับจับเก็มเย็บแผลกองผม?นี่มันอะไรกัน!เฉินชางมองรางวัลนี้อย่างงุนงง ครู่ใหญ่ก็พูดอะไรไม่ออก[คีมสำ หรับจับเก็มเย็บแผลกองผม: สถานะต่อเนื่องการบังคับใช้สถานะนี้จะทำให้เก้าใจคีมจับเก็มได้ลึกซึ้งยิ่งกึ้นช่วยให้มือและคีมจับเก็มทำงานร่วมกันเป็นอย่างดี]แค่น