บียดกระเสียรเงินเพื่อทำวิจัย หากพูดไปจะขายขี้หน้าคนเอาได้!วันนี้ผมกับหัวหน้าแผนกซูจะกลับไปอ่านหนังสือภารกิจของพวกคุณให้ดีๆ แล้วพวกเราจะนำเข้าที่ประชุมวันพรุ่งนี้!”คำพูดของอู๋ถงฝู่ทำให้เหอจื้อเฉียนและสวีจื่อหมิงอดตื่นเต้นและตื่นตัวอยู่ในใจไม่ได้!ถ้าหากโรงพยาบาลออกทุนวิจัยให้ แบบนี้จะดีที่สุด ถึงแม้พวกคณะบุคลากรแพทย์พยาบาลจะยินยอม แต่ในฐานะหัวหน้าฝ่ายแล้ว…สุดท้ายก็ยังคงรู้สึกละอายใจอยู่ดีแต่ตอนนี้ต่างกันออกไปแล้ว!ในเวลานี้ ทั้งสองค้นพบว่าซูเฮ่าเฉียงและอู๋ถงฝู่ รวมถึงทุกคนในห้องล้วนจ้องมองไปที่เฉินชางวินาทีพวกเขาเข้าใจขึ้นมาแล้ว คนที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ไม่ใช่ใครอื่นเป็นเฉินชาง!เขาใช้การผ่าตัดของตัวเอง ใช้ความสามารถมหัศจรรย์พิสูจน์ตัวเองเขาใช้การปฏิบัติงานจริงบอกพวกเขาว่า ‘พวกเราทำได้!’หัวหน้าแผนกทั้งหมดที่อยู่ในห้องประชุมอดถอนหายใจไม่ได้ ในเวลานี้ไม่เหลือความอิจฉาแล้ว ถึงอย่างไรคนเขาก็มีฝีมือจริงๆซูเฮ่าเฉียงกล่าวกับเฉินชางว่า “หมอเฉิน พาพวกเขาไปจัดการให้ดีเถอะ ฝากด้วยนะ”คำพูดของซูเฮ่าเฉียงดึงดูดความสนใจของทุกคนพวกเขาจ้องมองผู้อำนวยการซูที่เคร่งขรึมไม่ค่อยพูดมาเสมอคนนี้ทำให้เขาพูดแบบนี้ออกมาได้เชียวหรือใช่แล้ว!ซูเฮ่าเฉียงยอมพูด!ขอเพียงมีคนที่ทำให้โรงพยาบาลก้าวหน้าขึ้นได้ ส่งผลดีต่อผู้ป่วยได้อย่างแท้จริง ยอมอ่อนข้อลงแล้วอย่างไรเล่ายอมรับความพ่ายแพ้จะยากตรงไหนกันซูเฮ่าเฉียงยิ้มออกมา เ