ลยสินะเหมือนพวกเขาลืมตัว พากันเรียกอาจารย์เฉินๆ เรียกจนไม่มีศักดิ์ศรีเพราะทุกคนพบว่า ตอนที่เฉินชางทำการผ่าตัด เขายังดูเชี่ยวชาญกว่าหลี่เป่าซานเสียอีกถ้าไม่ใช่เพราะเคยพูดคุยกับเฉินชางมามาก พวกเขาคงคิดว่าเฉินชางเป็นหมาป่าห่มหนังแกะไปแล้วแต่มีชีวิตอยู่ตรงหน้า ไหนเลยจะมีเวลามาเป็นหมาป่าห่มหนังแกะการผ่าตัดครั้งก่อนตอนที่เปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ตรงทรวงอก พวกเขาเห็นทักษะการผ่าตัดของเฉินชาง เขาเก่งไหม เก่งมากแต่ตอนนี้ห่างจากตอนนั้นมาก ไม่พูดถึงอย่างอื่นก่อนเวลาของการเปลี่ยนหลอดเลือดลดลงไปเท่าไรเฉินชางปรากฏตัวทันเวลา ทำให้อวี๋หวั่นที่เดิมทีอยู่ในวิกฤต หรือควรพูดว่าขาข้างหนึ่งก้าวสู่โลกความตายแล้วถูกฉุดกลับมาอีกครั้ง!สวีอ้ายชิงมองเฉินชาง ในใจยิ่งทวีความตื่นเต้น บางที…ลูกชายตัวเองอาจมีทางรอดแล้วก็ได้ไม่เพียงเขา คนมากมายในห้องมองเฉินชางด้วยใบหน้าฉายความหวังโดยเฉพาะเหอจื้อเชียนกับสวีจื่อหมิงที่เดิมพันด้วยกำไรของแผนกและเงินโบนัสของอาจารย์อาวุโส!ถนนของพวกเขา กว้างขึ้นแล้ว!การผ่าตัดดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เฉินชางก็ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมการเก็บงานอีก ถึงอย่างไรมือเขายังไม่หายเป็นตะคริว ถ้าดึงดันผ่าตัดจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัวอย่างไม่ต้องสงสัยหลี่เป่าซานที่ในตอนนี้ยืนอยู่ข้างเฉินชาง ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเรื่องเมื่อครู่นี้เสมือนกับฝันร้าย วนเวียนอยู่ในหัวของเขาถึงขั้นเริ่มมือสั่นขึ้นมาอีกรอบแต่ตอนที่
