เห็นเฉินชางรีบเข้ามาผ่าตัด หลี่เป่าซานตกตะลึง!ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและการโทษตัวเองเขาไม่ควรขี้ขลาด!เขาขี้ขลาดอีกครั้งแล้วไม่ใช่ไม่เคยล้มเหลวมาก่อน แต่ท่ามกลางการคาดหวังของคนจำ นวนนับไม่ถ้วน หลี่เป่าซานเริ่มกลัวการล้มเหลวมองเฉินชาง หลี่เป่าซานถอนหายใจ “เสี่ยวเฉิน ผม…ผม…เฮ้อ!”เฉินชางมองแววตาหดหู่ของหัวหน้าหลี่ อดถอนหายใจไม่ได้ เขาส่ายหน้ายิ้มบอก “หัวหน้า ความจริงคุณสอนผมได้ดีมาก คุณไม่เห็นหรือว่าการผ่าตัดของผมเมื่อกี้ล้วนเป็นเงาของคุณ”หลี่เป่าซานอึ้งกับประโยคนี้!ความจริงเฉินชางก็พบความผิดปกติของหัวหน้าหลี่ นี่น่าจะเป็นแผลใจจากการผ่าตัดล้มเหลว ถึงขั้นสรุปได้ว่าเป็นผลข้างเคียงชนิดหนึ่งเป็นหนึ่งใน ‘โรคที่เกิดขึ้นจากการเจอเรื่องสะเทือนใจในอดีต’!และเฉินชางก็หวังว่าตัวเองจะช่วยหลี่เป่าซานเดินออกจากแผลใจได้ เขาเชื่อว่า หัวหน้าหลี่ทำได้ได้ยินคำพูดของเฉินชาง หลี่เป่าซานเงียบลงชั่วขณะ เขาครุ่นคิดอย่างละเอียด ก็พบเงาของตัวเองในการผ่าตัดของเฉินชางจริงๆเวลานี้หลี่เป่าซานเงยหน้าขึ้น “เสี่ยวเฉิน…คุณหมายความว่า…”เฉินชางพยักหน้าอย่างแน่วแน่ “ความจริงหัวหน้าสุดยอดมาก แล้วก็เก่งมากพอ คุณควรจะมั่นใจอีกนิดครับ”…ในเวลาเดียวกัน ภายในโถงใหญ่ที่ด้านนอกกลับพลันเหมือนมีหม้อระเบิดขึ้น!“สวรรค์!”“นี่…นี่มันเป็นไปได้ยังไง”“สิบนาทีนะ! ผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดในสิบนาที…”“อัจฉริยะ! อัจฉริยะชัดๆ!”ซูเฮ่าเฉียงจ้องหน
