บนี้ก็อดถอนหายใจด้วยความเสียดายไม่ได้
ตอนนี้เอง จู่ๆ เหยาเล่อคังก็พูดว่า “ความจริง…ผมมีคนจะแนะนำ เมื่อก่อนเขาวิจัยเกี่ยวกับการผ่าตัดทั้งหมดของกลุ่มอาการมาร์แฟนโดยตรง ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์ความสามารถและความกล้าก็แข็งแกร่งทุกด้านเลย”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนมีกำลังขึ้นมา “ใครหรือครับ”
เหยาเล่อคังสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดอย่างเศร้าโศกเล็กน้อย “รุ่นพี่ผมครับ”
ทุกคนชะงัก รุ่นพี่เหรอ
ขณะนี้เฉิงชางกลับนึกบางอย่างขึ้นได้
เขาจำที่หัวหน้าหลี่เคยพูดได้แม่น เขาเป็นลูกศิษย์คนแรกของคุณท่านหยาง และคุณท่านหยางให้ความสำคัญกับเขามากที่สุดเช่นกัน
ตามคาด เหยาเล่อคังพูดต่อว่า “หลี่เป่าซาน รุ่นพี่ใหญ่ของผม”
ตอนที่ได้ยินชื่อหลี่เป่าซาน คนอื่นๆ ต่างชะงักไป จู่ๆ เหอจื้อเชียนก็พูดว่า “หัวหน้าหลี่ออกนอกประเทศไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ”
เหยาเล่อคังส่ายหน้า “เฮ้อ เปล่าครับ รุ่นพี่ของผมคนนี้ถือว่าน่าเสียดายจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะผ่าตัดให้กับอาจารย์ผม ด้วยพรสวรรค์และความสามารถของเขา อาจจะรับช่วงต่อได้จริงๆ ผมสู้รุ่นพี่ผมไม่ได้ครับ!”
เหอจื้อเชียนรีบพูดว่า “หัวหน้าเหยา คุณช่วยติดต่อหัวหน้าหลี่หน่อยได้ไหมครับ เดี๋ยวผมคุยเอง”
เหยาเล่อคัง
