ันไม่มีเงินค่ะ…”
เฉินชางยิ้ม “เราเซ็นสัญญากันได้ คุณยินยอมให้ความร่วมมือกับการผ่าตัดของเราไหมครับ เป็นผู้ทดสอบการรักษาของเรา ถ้าสำเร็จ คุณจะหาย และยังเป็นการช่วยเหลือผู้ป่วยกลุ่มอาการมาร์ แฟนด้วย! ถ้าไม่สำเร็จ เราจะบริจาคอวัยวะทั้งหมดของคุณให้กับคนที่ต้องการ ดีไหมครับ”
อวี๋หวั่นมองสายตาที่แน่วแน่นของเฉินชางแล้วอดตื่นเต้นไม่ได้
จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่า นี่เป็นหนทางที่เหมาะสมที่สุด
เฉินชางพูดให้กำลังใจ “คนที่รักษากลุ่มอาการมาร์แฟนได้ไม่เยอะ คุณก็รู้ว่าการบริจาคอวัยวะของคุณเป็นการเสียสละที่ใหญ่หลวงที่สุด คุณยินยอมไหมครับ”
อวี๋หวั่นลังเลและหวั่นไหว!
เธอเบิกตาโพลงมองเฉินชาง “จริงเหรอคะ”
เฉินชางพยักหน้า “จริงครับ”
อวี๋หวั่นกลั้นน้ำตาไม่อยู่ “ฉันยินยอมค่ะ!”
เฉินชางพยักหน้า “ช่วงนี้ คุณพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลก่อน เราจำเป็นต้องสังเกตอาการและเจาะเลือดของคุณเป็นระยะๆ และคุณจะต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
อวี๋หวั่นพยักหน้าอย่างแรง “ฉันจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ค่ะ”
เฉินชางพยักหน้า ส่งสายตาให้พยาบาลพร้อมพูดว่า “คุณอย่าทำอะไรโง่ๆ อีก ถ้าคุณฆ่าตัวตายไป อวัยวะหลายอย่างจ
